.
Sa mga tunay at lantay na MAKAKAPAL ang APUG.
Isang masigabong, dumadagundong at maigting na BAGSAK sa ating pagkikita, pagpapalitan ng makabuluhang kuru-kuro at siempre pa kasabay ng San Mig Light sa kabila ng ating kani-kaniyang buhay at pagka-aligaga. whew....!!!
In behalf of 8layer, we are so happy that finally we have met face to face and shared our experiences, in and out of our common bond, The ASTERISK.
Our hats off to all of us who were there... Especially sa founder ng APUG na si Mark Q.
And to those who didnt have the time to be there but wanted to be... we can understand... Pero sige na nga di na ako magpapaka plastik, mamatay kayo sa inggit... hehehe...
More than excitement, we had fun and it was blast. More than seeing and meeting new faces, we saw smiles and "cute faces"... More than sharing, we got home filled with new learning and keeping up to share, everyday of our lives - the spirit of Open Source...
OEAN ( O e ano ngayon) na nagkita-kita na tayo...
This only means that more than our willingness to be there and be part of APUG... is our rooted want to collaborate and be abreast of what could come up or what could transpire, being part of this forum or group - that being said, seemingly is wanting to burst out from within us.
Being part of this group, i share with you the challenge that rest ahead of us... so what's next?
I shall be there to support our young and vibrant founder, Mark Q and be there to foster amongst us the spirit of true camaraderie and collaboration... instill in us the true advocacy of why are we called Open Source Practitioners... This may be a privilege for us who are skilled and knowledgeable, but for us, for me most especially, this is a battle cry and a bigger responsibility that necessitates maturity and proper perspective put to action.
Pero sa huli... isa lang ang dapat nating isipin... walang katuturan lahat yan... kung di tayo feel good after a hard days work and earned not only for oneself but for others... at kung walang lalaguking isang bote ng beer.
Mabuhay ang lahat ng MAKAKAPAL ang APUG.
Mas MAKAPAL Mas MAGALING Mas MASAYA.
pahabol: eto nga pala ang katunayan at katibayan ng ating pagkikita.
http://picasaweb.google.com.ph/mbmara/APUG?feat=directlink
ulitin natin ito...
Saturday, March 14, 2009
Friday, March 13, 2009
PINAGSAMA-SAMA- sa mga sama sama
.
Sa FB, naging usapin lang ang aming Bandang Dekada, medyo nararamdaman ko na din kasi ang nalalapit na paglabas ng album namin na bunga ng mga pinagsasamang malilikot na isipan at pagmamahal sa larangan ng musika.
ANG NAGDINGAS:
sinimulan kasi ni jaja sa kanyang FB ang "Bukas bibilin mo na to... MSI!"
hanggang sa mag komento itong si CHOX na isa sa mga matutuwa kang makasama sa mundo na musika (o chox binubugaw na kita...) hehehe.
ANG PINAGMULAN NG KATAS:
eto yung kanyang (choxla) komento...
narinig ko lang yung DUDA pero walang DUDA!!! Napakaganda ng DUDA!!! sabi nga ng aking Minamahal, Sinisinta at Iniibig, kapag naririnig nya yung mga kanta ng DEKADA, ay para daw syang hineHELE sa ganda.. sabi ko naman OK LANG YAN kasi WALA NA ngayong magagandang kanta kaya sabi ko punta nalang kami ng KAPAY at doon magpalipas ng oras sa pakikinig ng kantang DEKADA. kaso sabi nya, DINA!!! Aba!! muntik pa kaming mag LQ!! kaya sa ngayon, medyo KUMPLIKADO ang aming sitwasyon. isang LEKSYON ang aking natutunan na dapat hindi kayo makikinig sa mga sabi-SABI NILA dahil WALA NAmang mangyayari eh..
teka, asan ako?? hahaha...
oha oha oha!!!
upang maibsan ang pagkainip eto't sa harapan ulit ng aking UBUNTU na bagong install lang ang COMPIZ at gedit 2.24.2 katabi ang isang basong CAFE MOCHA eto't nasubukan ko tuloy gumawa ng isang tula patungkol sa komento na ito ni Chox na dahil na din sa pag-gatong nitong si Deng.
isa pa,tamang tama din kasi na naghihintay kami ng aming ka-meeting dito sa BO's. para sa isang client na nangangailangan ng 8ix na product namin.
ANG NABUONG "SUBOK" NA TULANG NAISULAT:
pamagat:PINAGSAMA-SAMA
lugar ng pinaggawaan: BO's coffee
mga kasama sa kapihan: si rosa,deng at willie
araw at oras ng pag-gawa: Marso 13,2009,4:26pm
oh,nakarinig ka na ba?
ng mga inuulit-ulit?
paulit ulit sa isang kanta
halika't makisali, eto ang isa.
marahil sa pangungusap
o mga lipol ng letra
eto't makinig ka
ibibirit ko lang muna.
DUDA..duda..yang ang sabi,SABI NILA.
para sa Minamahal,Sinisinta at Iniibig pa.
kahit may LQ o maging KUMPLIKADO pa
OK LANG YAN, basta may LEKSYON solve na.
o nadinig mo na?
halinat subukan na.
mga salitang inuulit,
okay lang na ulit ulitin pa
ikaw ay mahe-HELE, o kahit sa tingin mo ay DINA
sa iyong pagtatanong ng TAYO NA BA?
nalilito at ano ba ka? wala...WALA NA.
kaya tara na,tena sa KAPAY na muna.
o nadinig mo na?
halinat subukan na.
mga salitang inuulit,
okay lang na ulit ulitin pa
===========
Unang version palang ito na maaaring mabago pa ang mga letra sa susunod na mga araw.
or pwede ding maging Kanta ulit..malay natin.
basta sa ngayon ang mahalaga ay may napaglagakan ako ng aking mga patay na oras sa aking pagkainip.
hanggang sa muli =)
Sa FB, naging usapin lang ang aming Bandang Dekada, medyo nararamdaman ko na din kasi ang nalalapit na paglabas ng album namin na bunga ng mga pinagsasamang malilikot na isipan at pagmamahal sa larangan ng musika.
ANG NAGDINGAS:
sinimulan kasi ni jaja sa kanyang FB ang "Bukas bibilin mo na to... MSI!"
hanggang sa mag komento itong si CHOX na isa sa mga matutuwa kang makasama sa mundo na musika (o chox binubugaw na kita...) hehehe.
ANG PINAGMULAN NG KATAS:
eto yung kanyang (choxla) komento...
narinig ko lang yung DUDA pero walang DUDA!!! Napakaganda ng DUDA!!! sabi nga ng aking Minamahal, Sinisinta at Iniibig, kapag naririnig nya yung mga kanta ng DEKADA, ay para daw syang hineHELE sa ganda.. sabi ko naman OK LANG YAN kasi WALA NA ngayong magagandang kanta kaya sabi ko punta nalang kami ng KAPAY at doon magpalipas ng oras sa pakikinig ng kantang DEKADA. kaso sabi nya, DINA!!! Aba!! muntik pa kaming mag LQ!! kaya sa ngayon, medyo KUMPLIKADO ang aming sitwasyon. isang LEKSYON ang aking natutunan na dapat hindi kayo makikinig sa mga sabi-SABI NILA dahil WALA NAmang mangyayari eh..
teka, asan ako?? hahaha...
oha oha oha!!!
upang maibsan ang pagkainip eto't sa harapan ulit ng aking UBUNTU na bagong install lang ang COMPIZ at gedit 2.24.2 katabi ang isang basong CAFE MOCHA eto't nasubukan ko tuloy gumawa ng isang tula patungkol sa komento na ito ni Chox na dahil na din sa pag-gatong nitong si Deng.
isa pa,tamang tama din kasi na naghihintay kami ng aming ka-meeting dito sa BO's. para sa isang client na nangangailangan ng 8ix na product namin.
ANG NABUONG "SUBOK" NA TULANG NAISULAT:
pamagat:PINAGSAMA-SAMA
lugar ng pinaggawaan: BO's coffee
mga kasama sa kapihan: si rosa,deng at willie
araw at oras ng pag-gawa: Marso 13,2009,4:26pm
oh,nakarinig ka na ba?
ng mga inuulit-ulit?
paulit ulit sa isang kanta
halika't makisali, eto ang isa.
marahil sa pangungusap
o mga lipol ng letra
eto't makinig ka
ibibirit ko lang muna.
DUDA..duda..yang ang sabi,SABI NILA.
para sa Minamahal,Sinisinta at Iniibig pa.
kahit may LQ o maging KUMPLIKADO pa
OK LANG YAN, basta may LEKSYON solve na.
o nadinig mo na?
halinat subukan na.
mga salitang inuulit,
okay lang na ulit ulitin pa
ikaw ay mahe-HELE, o kahit sa tingin mo ay DINA
sa iyong pagtatanong ng TAYO NA BA?
nalilito at ano ba ka? wala...WALA NA.
kaya tara na,tena sa KAPAY na muna.
o nadinig mo na?
halinat subukan na.
mga salitang inuulit,
okay lang na ulit ulitin pa
===========
Unang version palang ito na maaaring mabago pa ang mga letra sa susunod na mga araw.
or pwede ding maging Kanta ulit..malay natin.
basta sa ngayon ang mahalaga ay may napaglagakan ako ng aking mga patay na oras sa aking pagkainip.
hanggang sa muli =)
Friday, March 06, 2009
wala sa hulog
Nag-imbita si Sir Gerry ng biglaang meeting para sa araw na ito.
natuwa lang ako,dahil sa matagal tagal din namin hindi nakakausap ulit itong Sir namin na ito.
isa pa ay ganitong mga klaseng tema ng mga aktibidades ang feeling ko eh relax ako.
-biglaan na meeting ngunit may temang technical
-may masasarap na pag-kain =) salamat sir gerry sa lunch!
-at nag de-define yung next steps patungkol sa project
-may bonus pang mga kwentong na singit at kulitan.
KASALUKUYANG SULIRANIN:
Sa araw kasi na ito, ang bigat ng pakiramdam ko at masakit ang ulo ko. Sa madaling sabi,malinaw na wala ako sa hulog ngayon.
Dagdagan pa natin na yung personal na "external driv"e ko na seagate na 320GB ay tuluyan ng nagloko o nasira na. (sinisubukan ko pa ding marecover). dagdagan pa natin ang ilang client at partner kuno na tila di makaintindi ng salitang "simple" at patuloy na umaaksaya ng aming oras na alam naman nilang hindi namin afford ang mga ganun. buti nalang sa parteng ito eh mahaba ang pisi na naibalato ng aking Ina at naituro para maging sandata sa mga ganitong pag-kakataon.
PANG-ALIW NA GAWAIN:
kaya eto,tutal alasais na ng hapon naiisip ko nalang ayusin ang subwoofer ng aking lenovo y510 na may ubuntu na OS.
#vim /etc/modprobe.d/alsa-base
tapos inilagay ko lang sa huli ng file ito,tapos save at restart ng ubuntu:
options snd-hda-intel model=lenovo-ms7195-dig
ANG TULA:
naisip ko na din sumulat ng maliit na tula na syang pangako ko sa aking sarili sa tuwing nakakaramdam ako ng mga ganitong sitwasyong hindi ako makapanilawa. (yung ibang tula ko sa notebook,minsan sa laptop ko nalang isinusulat)
Wala sa hulog
ni meric b. mara
March 6,2009
sa harap ng laptop,sa aking mesa sa opis. na walang aircon ngayon. este kahapon pa!
timpladang tablado
nadaramang walang bago
sa tuwing may maling abiso
nawawala sa wisyo
nag-aaliw sa musika
nag-iisip ng timplada
katulong ang teknolohiya
alam kong babawi na
mga taong masiba
patuloy na mang-gigiba
sa kanila lahat ay wala
basta ikaw ay maluma
nag-aaliw sa tula
sakit ay tila bula
darating ang hiwaga
kahit sa hulog ay wala
natuwa lang ako,dahil sa matagal tagal din namin hindi nakakausap ulit itong Sir namin na ito.
isa pa ay ganitong mga klaseng tema ng mga aktibidades ang feeling ko eh relax ako.
-biglaan na meeting ngunit may temang technical
-may masasarap na pag-kain =) salamat sir gerry sa lunch!
-at nag de-define yung next steps patungkol sa project
-may bonus pang mga kwentong na singit at kulitan.
KASALUKUYANG SULIRANIN:
Sa araw kasi na ito, ang bigat ng pakiramdam ko at masakit ang ulo ko. Sa madaling sabi,malinaw na wala ako sa hulog ngayon.
Dagdagan pa natin na yung personal na "external driv"e ko na seagate na 320GB ay tuluyan ng nagloko o nasira na. (sinisubukan ko pa ding marecover). dagdagan pa natin ang ilang client at partner kuno na tila di makaintindi ng salitang "simple" at patuloy na umaaksaya ng aming oras na alam naman nilang hindi namin afford ang mga ganun. buti nalang sa parteng ito eh mahaba ang pisi na naibalato ng aking Ina at naituro para maging sandata sa mga ganitong pag-kakataon.
PANG-ALIW NA GAWAIN:
kaya eto,tutal alasais na ng hapon naiisip ko nalang ayusin ang subwoofer ng aking lenovo y510 na may ubuntu na OS.
#vim /etc/modprobe.d/alsa-base
tapos inilagay ko lang sa huli ng file ito,tapos save at restart ng ubuntu:
options snd-hda-intel model=lenovo-ms7195-dig
ANG TULA:
naisip ko na din sumulat ng maliit na tula na syang pangako ko sa aking sarili sa tuwing nakakaramdam ako ng mga ganitong sitwasyong hindi ako makapanilawa. (yung ibang tula ko sa notebook,minsan sa laptop ko nalang isinusulat)
Wala sa hulog
ni meric b. mara
March 6,2009
sa harap ng laptop,sa aking mesa sa opis. na walang aircon ngayon. este kahapon pa!
timpladang tablado
nadaramang walang bago
sa tuwing may maling abiso
nawawala sa wisyo
nag-aaliw sa musika
nag-iisip ng timplada
katulong ang teknolohiya
alam kong babawi na
mga taong masiba
patuloy na mang-gigiba
sa kanila lahat ay wala
basta ikaw ay maluma
nag-aaliw sa tula
sakit ay tila bula
darating ang hiwaga
kahit sa hulog ay wala
Thursday, March 05, 2009
SPA400 at TRIXBOX para sa aking laruang MeetMe
Matapos ang ilang araw sa pag aaral ng Web-MeetME at MeetMe ng asterisk sa ibabaw ng laruang TRIXBOX.Eto kailangan ko na syang ma-itest.
sa aking masusing pagsisiguro na ito ay gumagana, pag sa loob ng local network via iax or sip walang problema at lahat naman ay malinaw na natatangap at nasimulate ng maayos na masayang napagana ko naman lahat ng mga kailangan kong mapagana.
Para sa mga dagdag features na naiisip namin, ito ay na i-shinare ko nalang kay Byran upang magtuloy tuloy ang development ng laruang ito.
Ngayon kailangan namang maitest ay yung galing sa PSTN line papuntang “meetme” na misc app ko para sa aking conferencing requirements. Ang problema, wala na akong FXO card. Buti nalang at naisip ko yung aking SPA400 na syang gamit ko noong nagaaral ako ng asterisk/SIP trunking. Eto at nilabas ko/pinakuha ko kay Roz sa aming lumang baul para magamit sa testing na ito.
Nais ko lang ishare yung configuration nito upang maging reference ng ibang mga tao/trixbox users/spa400 users na nasa ganitong sitwasyon din:
sa SPA400
1. I set-up lang yung SPA9000 Interface.
User ID: spa400
2.sa may “STATIC ADDRESS” dito itutok yung IP address ng intong trixbox
IP Address: 192.168.69.131 <--SIP Server
Port: 5060
3. Save, reboot the SPA400
Thats it, hindi nakailangan gumalaw pa ng ibang configuration at ang susunod ay isetup naman ang inyong trixbox.
sa Trixbox (ang version na ginagamit ko ngayon ay 2.6.2.2 )
1.Kailangan gumawa ng SIP trunk
click TRUNKS->Add SIP trunk
Maximum Channels: 4
Trunk Name: spa400
PEER Details:
allow=ulaw
canreinvite=no
context=from-trunk
dtmfmode=rfc2833
host=192.168.69.199
insecure=very
type=peer
user=spa400
Incoming Settings User Context : (Blank)
User Details (Blank)
Register String: spa400@192.168.69.199/spa400
tapos lahat ng ibang fields ay hayaan na at wag ng pakialaman =)
tapos syempre click sumbit changes->apply configuration changes-> continue with reload
2.Iconfigure naman ang Inbound Route
click Inbound Routes->AddIcoming Route
Description: spa400
DID Number spa400
Set Destination:
yung sa akin ay CUSTOM DESTINATION: meetme
click ->submit->apply configuration changes-> continue with reload
muli: lahat ng ibang fields ay hayaan na at wag ng pakialaman =)
3.Iconfigure naman ang Outbound Route
click Outbound Routes->0 9_outside
sa may trunk sequence piliin lang ang "SIP/spa400"
muli: lahat ng ibang fields ay hayaan na at wag ng pakialaman =)
click submit -> apply configuration changes-> continue with reload
tapos..tapos na! Kailangan nalang may malaman o masirugado kung nagkikita yung SPA400 at ang trixbox bago magsimulang mag test ng mga calls or ng conferencing.
Magagawa ito sa pamamagitan ng asterisk console.
Matapos kong magawa ang mga madadaling steps o hakbang na ito! Eto at matagumpay ko na na nagawa ang aking simulation at paglalaro ng akong MeetMe server, mapa local man o tawag mula sa PSTN.
mga ginamit sa pag-aaral:
http://www.voip-info.org/tiki-index.php?page=Asterisk+cmd+MeetMe
http://www.voip-info.org/wiki/view/Asterisk+n-way+call+HOWTO
http://www.voiptutor.net/voip-info/wiki/view/MeetMe-Web-Control.html
http://trixbox.org/wiki/web-meetme-3-trixbox-2-4
http://sourceforge.net/projects/web-meetme/
sa aking masusing pagsisiguro na ito ay gumagana, pag sa loob ng local network via iax or sip walang problema at lahat naman ay malinaw na natatangap at nasimulate ng maayos na masayang napagana ko naman lahat ng mga kailangan kong mapagana.
Para sa mga dagdag features na naiisip namin, ito ay na i-shinare ko nalang kay Byran upang magtuloy tuloy ang development ng laruang ito.
Ngayon kailangan namang maitest ay yung galing sa PSTN line papuntang “meetme” na misc app ko para sa aking conferencing requirements. Ang problema, wala na akong FXO card. Buti nalang at naisip ko yung aking SPA400 na syang gamit ko noong nagaaral ako ng asterisk/SIP trunking. Eto at nilabas ko/pinakuha ko kay Roz sa aming lumang baul para magamit sa testing na ito.
Nais ko lang ishare yung configuration nito upang maging reference ng ibang mga tao/trixbox users/spa400 users na nasa ganitong sitwasyon din:
sa SPA400
1. I set-up lang yung SPA9000 Interface.
User ID: spa400
2.sa may “STATIC ADDRESS” dito itutok yung IP address ng intong trixbox
IP Address: 192.168.69.131 <--SIP Server
Port: 5060
3. Save, reboot the SPA400
Thats it, hindi nakailangan gumalaw pa ng ibang configuration at ang susunod ay isetup naman ang inyong trixbox.
sa Trixbox (ang version na ginagamit ko ngayon ay 2.6.2.2 )
1.Kailangan gumawa ng SIP trunk
click TRUNKS->Add SIP trunk
Maximum Channels: 4
Trunk Name: spa400
PEER Details:
allow=ulaw
canreinvite=no
context=from-trunk
dtmfmode=rfc2833
host=192.168.69.199
insecure=very
type=peer
user=spa400
Incoming Settings User Context : (Blank)
User Details (Blank)
Register String: spa400@192.168.69.199/spa400
tapos lahat ng ibang fields ay hayaan na at wag ng pakialaman =)
tapos syempre click sumbit changes->apply configuration changes-> continue with reload
2.Iconfigure naman ang Inbound Route
click Inbound Routes->AddIcoming Route
Description: spa400
DID Number spa400
Set Destination:
yung sa akin ay CUSTOM DESTINATION: meetme
click ->submit->apply configuration changes-> continue with reload
muli: lahat ng ibang fields ay hayaan na at wag ng pakialaman =)
3.Iconfigure naman ang Outbound Route
click Outbound Routes->0 9_outside
sa may trunk sequence piliin lang ang "SIP/spa400"
muli: lahat ng ibang fields ay hayaan na at wag ng pakialaman =)
click submit -> apply configuration changes-> continue with reload
tapos..tapos na! Kailangan nalang may malaman o masirugado kung nagkikita yung SPA400 at ang trixbox bago magsimulang mag test ng mga calls or ng conferencing.
Magagawa ito sa pamamagitan ng asterisk console.
Matapos kong magawa ang mga madadaling steps o hakbang na ito! Eto at matagumpay ko na na nagawa ang aking simulation at paglalaro ng akong MeetMe server, mapa local man o tawag mula sa PSTN.
mga ginamit sa pag-aaral:
http://www.voip-info.org/tiki-index.php?page=Asterisk+cmd+MeetMe
http://www.voip-info.org/wiki/view/Asterisk+n-way+call+HOWTO
http://www.voiptutor.net/voip-info/wiki/view/MeetMe-Web-Control.html
http://trixbox.org/wiki/web-meetme-3-trixbox-2-4
http://sourceforge.net/projects/web-meetme/
Sunday, February 15, 2009
MABUHAY ANG MGA MAGNANAKAW
.
Ikalabing apat na araw ng pebrero. Araw ng mga puso. Araw ng pambansang paglindol sa buong kapuluan ng mundo.
Bigla lang ngayon ay tila bagang paulit ulit na kumakanta sa aking isipan ang “MAGKABILAAN” ni manong Joey Ayala!
ang katotohanan ay may dalawang mukha
ang tama sa iyo ay mali sa tingin ng iba....
...bulok na ang haligi ng ating lipunan
matibay ang pananalig na ito'y palitan
suriin mong mabuti ang iyong paninindigan
pagka’t magkabilaan ang mundo...
kung bakit ganito,marahil ay sariwa pa ang mga kaganapan sa pagtawid ng oras mula kagabi hanggang kaninang madaling araw. Na ISNATCH ang iPhone ni jaja at aking mataimtim na sinubaybayan ang mga pangyayari bago magbukang liwayway at ito ang aking pa-iling na masasabi.
NAKAKALUNGKOT, NAKAKABAGABAG ang masaksihan ang isa sa sakit sa lipunan “ang makuyog ng mga haligi ng lipunan (magulang,tanod at kapulisan) ang isang malinis na hangarin para sa magandang kinabukasan ng isang batang paslit na tila lulong at aral na sa sindikato na kanyang kinasasadlakan.
Nakakalungkot dahil tila baga ang solusyon ay di na magiging solusyon dahil sa wala tapang at tikas ng batas at kumokonti nalang ang mga taong nagmamalasakit.
Nakakabagabag dahil sa hindi pagtugon ng mga alagad ng batas sa kanilang mga tungkulin ay nagiging pabata na ng pabata ang mga taong sumasali sa pagpapalala ng cancer ng lipunan. Kaya ano pa nga ba ang magagawa natin? minsan ay UMILING na lamang. Tapos bigla mo pang matutuklasan na may tinatawag na “INTERNAL SYSTEM” na sa aking pakiwari ay isa itong kinareer na sistema mula sa mga mundo ng magnanakaw. pinagsanib pwersa ng mga sindikato,mga tanod at mga alagad ng batas na sa HULI ay mapapawalang bisa sa mga KARAPATANG PANTAO at pag patay sa PAGSAGIP ng naghihingalong bayan natin. Na kulang nalang ay ISISIGAW MO NA ANG “MABUHAY ANG MGA MAGNANAKAW” mabuhay at nalinlang nyo kami at hindi na namin alam ang dapat na lapitan sa panahon ng panganib at kapahamakan.
Hindi sapat ang nakuha namin ang iphone. Pero sigurado ako, HINDI AKO MAGUGULAT kung dadami ang mga pabata ng pabatang snatcher sa kalye at malagay sa panganib at mga nakakarami dahil sa nagtatrabaho at trinabahong pagnanakaw sa kapayapaan at kapanatagan.
Ikalabing apat na araw ng pebrero. Araw ng mga puso. Araw ng pambansang paglindol sa buong kapuluan ng mundo.
Bigla lang ngayon ay tila bagang paulit ulit na kumakanta sa aking isipan ang “MAGKABILAAN” ni manong Joey Ayala!
ang katotohanan ay may dalawang mukha
ang tama sa iyo ay mali sa tingin ng iba....
...bulok na ang haligi ng ating lipunan
matibay ang pananalig na ito'y palitan
suriin mong mabuti ang iyong paninindigan
pagka’t magkabilaan ang mundo...
kung bakit ganito,marahil ay sariwa pa ang mga kaganapan sa pagtawid ng oras mula kagabi hanggang kaninang madaling araw. Na ISNATCH ang iPhone ni jaja at aking mataimtim na sinubaybayan ang mga pangyayari bago magbukang liwayway at ito ang aking pa-iling na masasabi.
NAKAKALUNGKOT, NAKAKABAGABAG ang masaksihan ang isa sa sakit sa lipunan “ang makuyog ng mga haligi ng lipunan (magulang,tanod at kapulisan) ang isang malinis na hangarin para sa magandang kinabukasan ng isang batang paslit na tila lulong at aral na sa sindikato na kanyang kinasasadlakan.
Nakakalungkot dahil tila baga ang solusyon ay di na magiging solusyon dahil sa wala tapang at tikas ng batas at kumokonti nalang ang mga taong nagmamalasakit.
Nakakabagabag dahil sa hindi pagtugon ng mga alagad ng batas sa kanilang mga tungkulin ay nagiging pabata na ng pabata ang mga taong sumasali sa pagpapalala ng cancer ng lipunan. Kaya ano pa nga ba ang magagawa natin? minsan ay UMILING na lamang. Tapos bigla mo pang matutuklasan na may tinatawag na “INTERNAL SYSTEM” na sa aking pakiwari ay isa itong kinareer na sistema mula sa mga mundo ng magnanakaw. pinagsanib pwersa ng mga sindikato,mga tanod at mga alagad ng batas na sa HULI ay mapapawalang bisa sa mga KARAPATANG PANTAO at pag patay sa PAGSAGIP ng naghihingalong bayan natin. Na kulang nalang ay ISISIGAW MO NA ANG “MABUHAY ANG MGA MAGNANAKAW” mabuhay at nalinlang nyo kami at hindi na namin alam ang dapat na lapitan sa panahon ng panganib at kapahamakan.
Hindi sapat ang nakuha namin ang iphone. Pero sigurado ako, HINDI AKO MAGUGULAT kung dadami ang mga pabata ng pabatang snatcher sa kalye at malagay sa panganib at mga nakakarami dahil sa nagtatrabaho at trinabahong pagnanakaw sa kapayapaan at kapanatagan.
Friday, February 13, 2009
Having problems with your Asterisk MOH? Get Charozt!
.
Charozt!
We are proud to share the initial release of Charozt v0.8, an additional offering in our OpenApps, and is also freely available for download at SF.net and Google Code.
8layer's Music On Hold (MOH) Uploader, or what we lovingly call Charozt, is a Linux-based application that can be installed in Linux desktops to convert .MP3 to .WAV specifically for Asterisk supported MOH.
If you have read An Ode to Charozt, you have at least an inkling on how the project came about. You know, how the tool is a labor of love, and one of the products of JBJ's 1% inspiration (or maybe more?) and 99% perspiration (literally? haha!).
This is our pre-valentine gift to all those who fell and are falling in love with Asterisk. For those who still have-to, c'mon, it's not too late!
Visit the SF.net project page and download Charozt here.
Visit the Charozt project at Google Code and download it here.
Having problems with your Asterisk MOH? Get Charozt!
by Jaja del Rosario
February 12, 2009 - Thursday
Charozt!
We are proud to share the initial release of Charozt v0.8, an additional offering in our OpenApps, and is also freely available for download at SF.net and Google Code.
8layer's Music On Hold (MOH) Uploader, or what we lovingly call Charozt, is a Linux-based application that can be installed in Linux desktops to convert .MP3 to .WAV specifically for Asterisk supported MOH.
If you have read An Ode to Charozt, you have at least an inkling on how the project came about. You know, how the tool is a labor of love, and one of the products of JBJ's 1% inspiration (or maybe more?) and 99% perspiration (literally? haha!).
This is our pre-valentine gift to all those who fell and are falling in love with Asterisk. For those who still have-to, c'mon, it's not too late!
Visit the SF.net project page and download Charozt here.
Visit the Charozt project at Google Code and download it here.
Having problems with your Asterisk MOH? Get Charozt!
by Jaja del Rosario
February 12, 2009 - Thursday
Monday, February 02, 2009
Sa mga kapusong nagbibigay raw sa mga kapus-palad ngunit kapos-puso naman
.
Ang unang trabaho ko ay sa isang tanyag na ISP noon sa Cubao. Tandang tanda ko pa, noong unang nakilala itong matatawag kong idolo (Si manong Gary) taong 1998 sa UP Village. Sa kanyang maliit na kwarto kitang kita ang dami ng mga likhang kanta at bakas na bakas ang kanyang pagkabihasa sa larangang kanyang dinalubhasa sa mahabang panahon. Noon pa man bilib na ako sa mga gawa at kanyang mga katha; ilang metropop na din ang naging parte sya at talagang lutang ang kanyang pagiging malikhain at henyo. Ito rin ang syang nagsilbi sa akin upang maging impluwensya sa aking mga tula at mga pagsulat ng kanta. Eto nga't sa kabila ng pagkaabala sa aming trabahong IT masasabi ko na itong idolo ko na ito ang isa sa mga dahilan kung bakit hindi pwedeng lilipas ang isang linggo ng hindi buhay ang musika sa opisina. Nariyang kami'y bibisita sa aming mga paboritong tambayan (bistro,conspi,freedom at ten02 atpb) at may puwang din ang pagbabahagi sa mga kaibiga't kabagang ng mumunting ideya ukol sa pagpapaunlad ng musika sa ating mga kabataan. Nabigyan din ako ng pagkakataong mabigyan ni manong gary ng kanyang mga tapes (hindi pa kasi downlaodable ang mga mp3 nya sa kanyang website noon ) na syang magpapatunay na hindi nya kahit kailan ipinagdamot ang kanyang kaalaman at ang pagtanto ng kagandahan ng sining.
Kaya't nagilalas ako sa aking napakinggang kaninang hapon; ang “Gary Granada vs GMA Kapuso”. Nakakagulat isipin na ang isang tanyag na ni walang bahid ng damot sa pagpapalago ng musika ay
magagawan pa ng panlalamang at pang-aabuso ng MALA HEGANTENG NETWORK at MULTI-NATIONAL NA PROCTER & GAMBLE na dala dala pa man din ang “KAPUSO” na salita.
Mablis na pumasok sa kukote ko ang tanong na, paano na ang mga katulad ko na nagsisimula sa larangan ito? Paano na ang maliliit na musikero na eto lang ang tanging ikinabubuhay at walang boses? PAANO NA?
Marahil bukod sa bingi na ang mga AROGANTENG HIGANTENG ito,ay binubulag sila ng kanilang mga gawaing inilubog sa tanso na kunwa'y pagpapalaganap ng magandang intensyon o gawain... isang malaking gimik... palamuti... panakip sa kasakiman at pang-aabuso sa kanilang mga binibiktima mismo. Paano pa ako bibili ng TRIPID PACK? Kung may bahid na ang isip kong, talaga kayang sa mga lapis at krayola mapupunta ang sinasabi nilang matitipid ko? Napapangiting demonyo tuloy ako nang tuloy tuloy kong pinakingan ang buong salaysay ni Manong Gary dahil sa paninindigan ng HIGANTENG AROGANTE sa kanilang kamang-mangan o pang gugulang talaga na ang ginamit ng jingle at COLLECTIVE COMPOSITION.
PERO kung may kagustuhan man ako ngayon at sana NGAYON na habang nagkakape ako sa MC CAFE dito sa libis ay ang makilala ang mga KOMPOSITOR sa ilalim ng wika ngang “COLLECTIVE COMPOSITION” na gumamit ng marahil likha ng isang maestro kapalit ang maliit na halaga o pag gamit ng “titik ng kanta at istraktura ng musika nito”. Minsan kasi o mas madalas sa mga malikhaing tulad namin, di ganon kahalaga kung magkano ang ibabayad sa iyong akda (o ipokrito lang ba ako?) ngunit ang mas mahalaga ay ang pagbibigay pugay o “acknowledgment” na ikaw ang may likha o linang... Sa isang banda, maraming salamat sa mga “collective composers” na makakapal ang mukha at walang takot o di man lang tumindig ang balahibo sa atkibidades na ito, dahil sa ginawa nyong ito, nabigyan ng linaw ang diperensya ng mga mangmang at manggugulang.
Siguro naman magkakaroon na ng pagsasama sama at lakas ang mga maliliit at may mga pangalang kompositor na huwag magpalamang at magpagulang sa mga tulad ng mga ito. Nasa sa atin din kung pagagamit tayo dahil pakiramdam natin ay trabaho lang o ni hindi nasaktan ang kalingkingan mo... pero sa mga kapuwa kong may puwang ang kagandahan ng musika at nagpapahalaga sa malikhaing utak at paglinang, malaki ang ating responsibilidad sa mga ganitong pagpaparaya o pagsasawalang bahala.
KUNG WALANG SUSULSOL sa mga MALI ng IBA walang MAGIGING BIKTIMA! =)
Teka nga pala bago ako magtapos ngunit di pa naman ako nagpupuyos, Alam kaya ito ni Ate Mhel T., Na butihing ina ni Wency C. na kapwa manunulat o isang KOMPOSITOR din? Ano kaya ang mararamdaman nya pag ginawa ito kay Wency?
Ano pa bang masasabi ko? Sa Kapuso? Asan ang Puso nyo? Sa PNG? Malaki ba ang NATIPID nyo?
Sa mas malalim at mataimtim na paglalagom kaugnay ng layunin sana ng wari ko'y maganda sanang proyekto ng Higantet Multi Nasyonal, nais ko itong ipamahagi bilang tulad kong gustong bumuo at matupad ang pangarap na ang tanging tangan ko ay aking kakayanan at biyayang talino at talento.
Bukod sa lapis na gamit sa pag guhit ng pangarap At krayolang magbibigay buhay, kulay at sigla sa bukas ng mga batang sinisimulan pa lang hubugin ang kanilang kamalayan at paghakbang sa paggawa ng kanilang mga pangarap.... ay kinakailangan higit sa lahat ang pandayin ang kaisipan, tamang kamulatan at pagpapahalaga ng mga musmos at paslit sa kanyang gagalawan. Hindi yata magandang ehemplo na iyon mismong sandigan o mga instistusyong may kapangyarihan at nagtatatag sana ng kagandahang asal ang sa umpisa pa lang ay nagbibigay na ng maling impresyon kung paano magliliko o iikot para lamang ituwid ang kabalintunaang paninindigan sa mukha ng ganitong proyektong pang-kabataan....
Muli, di lamang lapis, papel o krayola upang matupad ang yong mga pangarap.... respeto, dangal at pagpapahalaga sa kapwa tao higit sa lahat.
Ang unang trabaho ko ay sa isang tanyag na ISP noon sa Cubao. Tandang tanda ko pa, noong unang nakilala itong matatawag kong idolo (Si manong Gary) taong 1998 sa UP Village. Sa kanyang maliit na kwarto kitang kita ang dami ng mga likhang kanta at bakas na bakas ang kanyang pagkabihasa sa larangang kanyang dinalubhasa sa mahabang panahon. Noon pa man bilib na ako sa mga gawa at kanyang mga katha; ilang metropop na din ang naging parte sya at talagang lutang ang kanyang pagiging malikhain at henyo. Ito rin ang syang nagsilbi sa akin upang maging impluwensya sa aking mga tula at mga pagsulat ng kanta. Eto nga't sa kabila ng pagkaabala sa aming trabahong IT masasabi ko na itong idolo ko na ito ang isa sa mga dahilan kung bakit hindi pwedeng lilipas ang isang linggo ng hindi buhay ang musika sa opisina. Nariyang kami'y bibisita sa aming mga paboritong tambayan (bistro,conspi,freedom at ten02 atpb) at may puwang din ang pagbabahagi sa mga kaibiga't kabagang ng mumunting ideya ukol sa pagpapaunlad ng musika sa ating mga kabataan. Nabigyan din ako ng pagkakataong mabigyan ni manong gary ng kanyang mga tapes (hindi pa kasi downlaodable ang mga mp3 nya sa kanyang website noon ) na syang magpapatunay na hindi nya kahit kailan ipinagdamot ang kanyang kaalaman at ang pagtanto ng kagandahan ng sining.
Kaya't nagilalas ako sa aking napakinggang kaninang hapon; ang “Gary Granada vs GMA Kapuso”. Nakakagulat isipin na ang isang tanyag na ni walang bahid ng damot sa pagpapalago ng musika ay
magagawan pa ng panlalamang at pang-aabuso ng MALA HEGANTENG NETWORK at MULTI-NATIONAL NA PROCTER & GAMBLE na dala dala pa man din ang “KAPUSO” na salita.
Mablis na pumasok sa kukote ko ang tanong na, paano na ang mga katulad ko na nagsisimula sa larangan ito? Paano na ang maliliit na musikero na eto lang ang tanging ikinabubuhay at walang boses? PAANO NA?
Marahil bukod sa bingi na ang mga AROGANTENG HIGANTENG ito,ay binubulag sila ng kanilang mga gawaing inilubog sa tanso na kunwa'y pagpapalaganap ng magandang intensyon o gawain... isang malaking gimik... palamuti... panakip sa kasakiman at pang-aabuso sa kanilang mga binibiktima mismo. Paano pa ako bibili ng TRIPID PACK? Kung may bahid na ang isip kong, talaga kayang sa mga lapis at krayola mapupunta ang sinasabi nilang matitipid ko? Napapangiting demonyo tuloy ako nang tuloy tuloy kong pinakingan ang buong salaysay ni Manong Gary dahil sa paninindigan ng HIGANTENG AROGANTE sa kanilang kamang-mangan o pang gugulang talaga na ang ginamit ng jingle at COLLECTIVE COMPOSITION.
PERO kung may kagustuhan man ako ngayon at sana NGAYON na habang nagkakape ako sa MC CAFE dito sa libis ay ang makilala ang mga KOMPOSITOR sa ilalim ng wika ngang “COLLECTIVE COMPOSITION” na gumamit ng marahil likha ng isang maestro kapalit ang maliit na halaga o pag gamit ng “titik ng kanta at istraktura ng musika nito”. Minsan kasi o mas madalas sa mga malikhaing tulad namin, di ganon kahalaga kung magkano ang ibabayad sa iyong akda (o ipokrito lang ba ako?) ngunit ang mas mahalaga ay ang pagbibigay pugay o “acknowledgment” na ikaw ang may likha o linang... Sa isang banda, maraming salamat sa mga “collective composers” na makakapal ang mukha at walang takot o di man lang tumindig ang balahibo sa atkibidades na ito, dahil sa ginawa nyong ito, nabigyan ng linaw ang diperensya ng mga mangmang at manggugulang.
Siguro naman magkakaroon na ng pagsasama sama at lakas ang mga maliliit at may mga pangalang kompositor na huwag magpalamang at magpagulang sa mga tulad ng mga ito. Nasa sa atin din kung pagagamit tayo dahil pakiramdam natin ay trabaho lang o ni hindi nasaktan ang kalingkingan mo... pero sa mga kapuwa kong may puwang ang kagandahan ng musika at nagpapahalaga sa malikhaing utak at paglinang, malaki ang ating responsibilidad sa mga ganitong pagpaparaya o pagsasawalang bahala.
KUNG WALANG SUSULSOL sa mga MALI ng IBA walang MAGIGING BIKTIMA! =)
Teka nga pala bago ako magtapos ngunit di pa naman ako nagpupuyos, Alam kaya ito ni Ate Mhel T., Na butihing ina ni Wency C. na kapwa manunulat o isang KOMPOSITOR din? Ano kaya ang mararamdaman nya pag ginawa ito kay Wency?
Ano pa bang masasabi ko? Sa Kapuso? Asan ang Puso nyo? Sa PNG? Malaki ba ang NATIPID nyo?
Sa mas malalim at mataimtim na paglalagom kaugnay ng layunin sana ng wari ko'y maganda sanang proyekto ng Higantet Multi Nasyonal, nais ko itong ipamahagi bilang tulad kong gustong bumuo at matupad ang pangarap na ang tanging tangan ko ay aking kakayanan at biyayang talino at talento.
Bukod sa lapis na gamit sa pag guhit ng pangarap At krayolang magbibigay buhay, kulay at sigla sa bukas ng mga batang sinisimulan pa lang hubugin ang kanilang kamalayan at paghakbang sa paggawa ng kanilang mga pangarap.... ay kinakailangan higit sa lahat ang pandayin ang kaisipan, tamang kamulatan at pagpapahalaga ng mga musmos at paslit sa kanyang gagalawan. Hindi yata magandang ehemplo na iyon mismong sandigan o mga instistusyong may kapangyarihan at nagtatatag sana ng kagandahang asal ang sa umpisa pa lang ay nagbibigay na ng maling impresyon kung paano magliliko o iikot para lamang ituwid ang kabalintunaang paninindigan sa mukha ng ganitong proyektong pang-kabataan....
Muli, di lamang lapis, papel o krayola upang matupad ang yong mga pangarap.... respeto, dangal at pagpapahalaga sa kapwa tao higit sa lahat.
Sunday, January 25, 2009
Kung ako ikaw? Ano na? sa usaping trababo
.
Nandito ako sa republika de kapay ngayon.Nag-aantay kay Addie upang makipagkwentuhan ang mga bagay bagay sa musika at kanyang bogchihan. At ipaparating na rin ang di magandang balita tungkol sa ina ni ey-ar.
Eto at ramdam ko ang malamig na simoy ng hangin, hindi tulad kahapon na para kang sinisilaban sa init kahit pa madaling araw na.
dagdan pa natin na hindi na nais tumulong ng aking "standard" electric fan na kabibili lang ngunit nakakatakot ng gamitin (ibabalik ko nga pala ito sa abenson sa galeria bukas...parang sasabog eh amoy sunog na plastik kasi pag umaabot na ng 5-10 minutong umaandar).
Dito sa Kalye ng Matalino,QC habang nagkakape sa KAPAY bigla ko lang na obserbahan ang ibat ibang uri ng mga empleyado't/namamasukan. may guardyang bangko, takatak boys, naglalako ng sampagita, nag-aalok ng ng mga piratang DVD, tapos may lumapit pa ngang ale na namimigay ng mga flyers,waiters, mamang nagbabantay sa parking na pilit na naniningil na beinte pesos daw(kahit na hindi kanya ang lugar at ito'y pag-aari ng BDO at UCPB) at idagdag pa natin ang isang magba-balot na ngunit sa kanyang basket eh chicharon na lang ang natitirang laman.
ewan ko ba. eto lang ang naging mas may linaw sa akin sa ngayon sa harapan ng hindi na gaanong mainit na tasa ng tsokolate.. ibat' ibang uri ang trabaho at mahirap mag trabaho lalo nat ang pagtratrabaho mo'y nakasalalay ang pagkita ng perat pantustos ng pangangilangan mo at ng pamilya mo... bigla din akong napatanong ano ba ang TUNAY na ibig sabihin ng trabaho?
paano ba nagiging makabuluhan ito? Sa sarili mo? Sa mga taong umaasa sa yo? Sa pinagtratrabahugan mo? At sa mga taong hinaharap mo habang pinagsisikapan mong gawin ang iyong trabaho? At marahil, kung ito bang trabaho ay talagang nais mo?
Dagdag ko lang, gaano kaya kalaki ang porsiyento ng may trabaho sa ngayon ang alam ang halaga ng trabaho maliban sa konseptong, kapag may trabaho ka, may suweldo ka..? Ang saya marahil kung ang lahat ay lumulugar sa mga bagay na pagbabalanse ng mga naitala ko sa aking isipan:
1.ang mabigyan ng kahalagahan ang iyong kontribusyon habang patuloy na nalilinang ang iyong kaalaman
2.at ang maunawaan ng lubusan ang mga bagay na kailangan ipamahagi para sa mga nangangailangan ng iyong serbisyo (maging ito ay para sa kapwa mo ka-opisina, kliyente, at lipunan)
3.ang maging kaparte ka sa pagpapalaganap at pagpapaunlad ng misyon at layon ng iyong kumpanya at hindi parte ng pagyurak o pagkitil ng misyong gustong abutin...
Sa aking sariling karanasan, mas marami akong nakasalamuha, o mas madalas kong naririnig sa iba't ibat lugar na aking puntahan, makainuman o huntahan; ay talagang nag-aaral at dumidiskarte ang mga tao upang magkaroon ng trabahong kanyang inaasam-asam. Nariyang uutang pa ng pambili ng gel o pomada, matikas na polo't pabango at siempre pa paghahandaan ang isasagot sa mag-iinterbyu para lang matanggap sa trabaho at makitang siya ang karapat dapat sa tungkuling yaon.
At siempre pa pag natanggap ka na; nariyang unang una mong gagawin para mapabilang ka ay galingan sa iyong itinakdang asignaturat posisyon, at aalamin kung pano ka uunlad sabay sa pag unlad ng iyong pinapasukang kumpanya. Mahalaga sa pagtatrabaho ay masaya mo syang ginaganapan at patuloy na hihigitan ang mga inaasahan sa iyo habang .
E papaano naman kaya yong halimbawa ako sa aking pagiging masuwerteng nilalang sa libo libong walang trabaho sa Pilipinas at nabiyayaan ng trabahong tutulong sa pag asenso ko bilang tao at para sa pamilya ko. Paano kung lagi akong tampulan ng sermon o galit ng aking mga Bisor dahil laging hilaw o wala sa hulog ang mga pinagagawa sa akin? Paano kung nauubos ang oras ko, napakaaga kong pumasok at madalas lagpas na sa takdang oras ako kung umuwi pero tila wala daw sa palang halaga ang pagpupuyat ko o aksaya ng kuryente sa opisina? Bakit? Kasi walang kontribusyon... hindi nagiging malinaw sa mga kasama ko kung bakit ako nandoroon? Paano kung inilista na ang aking kailangang gawin at ako na lamang ang inaasahan sanang tumapos noong oras na iyon at hindi ko pa nagawa? Paano kung mali mali ang impormasyong naiibigay ko sa mga kasamahan ko upang magawa nila nang maayos naman ang kanilang mga trabaho? Paano kung wala akong kusa at nag-aantay lang ako ng aking gagawin lagi?
Pabigat na ba akong maituturing?
At bakit sa kabila ng lahat ng nasasaad bilang ako sa aking pinapasukan, ay may trabaho pa rin ako hanggang sa ngayon? Anu-ano kaya ang aking dapat isipin?
Tama, bakit kaya ako nandito pa? Kapag nagpatuloy ba akong ganito, bukas kaya ay may trabaho pa ako? O sa makalawa?
Sa ganitong sitwasyon, maaari siguro akong pasalamat at may trabaho pa akong kahit papaano'y nakakatulong sa aking pantustos sa araw-araw... pero dapat ba akong matuwa o maging masaya?
Pag dumating kaya ang araw at nagsara ang pinapasukan at ang mga dahilan ay bunga ng aking di pagbibigay ng aking panahong matuto sa aking pagkakamali, ang hindi paggawa ng tama at hindi rin paggawa ng tama at takda ng aking mga kasama dahil sa aking kakulangan, at mas malaking tapon at mali pala ang naging resulta nito.... dahil nauubos pala ang pangpasueldo at oras sa pagpapalago sa mga tulad ko? Matutunton ko ba ito at matututo akong sa maliit kong parte, malaki pala ang epekto?
At naisip ko bago magsara ang kumpanyang kumupkop at nagpapahalaga sa aki't nagbibigay ng trabaho kahit palpak ako, ... imbis na mandamay pa pala ako.. buti pang ako na lang ang wala na munang trabaho.
Mabuti ng Wala, Kaysa mawalan ang mas marami...
May kasabihan nga tayo..
ang batang masipag...paglaki pagod! (ay..kay AI-AI pala ito)
eto nalang.
PAG HINDI UKOL..DI BUBUKOL....Huwag nang Ipilit! =)
Sa usaping “trabaho” may isa akong babala:
HINDI matatawag na TRABAHO dahil may ginagawa ka lang o nasa opisinat ubos oras; Bagkos ang TRABAHO ay pag-gawa sa mga INATAS AT NAAYON para sa iyo at naitakda na iyon na sinumpaang tungkulin. Kung kaya't may silbi para sa nakakarami. Ikanga sa reporting; “done” or “completed”.
Nandito ako sa republika de kapay ngayon.Nag-aantay kay Addie upang makipagkwentuhan ang mga bagay bagay sa musika at kanyang bogchihan. At ipaparating na rin ang di magandang balita tungkol sa ina ni ey-ar.
Eto at ramdam ko ang malamig na simoy ng hangin, hindi tulad kahapon na para kang sinisilaban sa init kahit pa madaling araw na.
dagdan pa natin na hindi na nais tumulong ng aking "standard" electric fan na kabibili lang ngunit nakakatakot ng gamitin (ibabalik ko nga pala ito sa abenson sa galeria bukas...parang sasabog eh amoy sunog na plastik kasi pag umaabot na ng 5-10 minutong umaandar).
Dito sa Kalye ng Matalino,QC habang nagkakape sa KAPAY bigla ko lang na obserbahan ang ibat ibang uri ng mga empleyado't/namamasukan. may guardyang bangko, takatak boys, naglalako ng sampagita, nag-aalok ng ng mga piratang DVD, tapos may lumapit pa ngang ale na namimigay ng mga flyers,waiters, mamang nagbabantay sa parking na pilit na naniningil na beinte pesos daw(kahit na hindi kanya ang lugar at ito'y pag-aari ng BDO at UCPB) at idagdag pa natin ang isang magba-balot na ngunit sa kanyang basket eh chicharon na lang ang natitirang laman.
ewan ko ba. eto lang ang naging mas may linaw sa akin sa ngayon sa harapan ng hindi na gaanong mainit na tasa ng tsokolate.. ibat' ibang uri ang trabaho at mahirap mag trabaho lalo nat ang pagtratrabaho mo'y nakasalalay ang pagkita ng perat pantustos ng pangangilangan mo at ng pamilya mo... bigla din akong napatanong ano ba ang TUNAY na ibig sabihin ng trabaho?
paano ba nagiging makabuluhan ito? Sa sarili mo? Sa mga taong umaasa sa yo? Sa pinagtratrabahugan mo? At sa mga taong hinaharap mo habang pinagsisikapan mong gawin ang iyong trabaho? At marahil, kung ito bang trabaho ay talagang nais mo?
Dagdag ko lang, gaano kaya kalaki ang porsiyento ng may trabaho sa ngayon ang alam ang halaga ng trabaho maliban sa konseptong, kapag may trabaho ka, may suweldo ka..? Ang saya marahil kung ang lahat ay lumulugar sa mga bagay na pagbabalanse ng mga naitala ko sa aking isipan:
1.ang mabigyan ng kahalagahan ang iyong kontribusyon habang patuloy na nalilinang ang iyong kaalaman
2.at ang maunawaan ng lubusan ang mga bagay na kailangan ipamahagi para sa mga nangangailangan ng iyong serbisyo (maging ito ay para sa kapwa mo ka-opisina, kliyente, at lipunan)
3.ang maging kaparte ka sa pagpapalaganap at pagpapaunlad ng misyon at layon ng iyong kumpanya at hindi parte ng pagyurak o pagkitil ng misyong gustong abutin...
Sa aking sariling karanasan, mas marami akong nakasalamuha, o mas madalas kong naririnig sa iba't ibat lugar na aking puntahan, makainuman o huntahan; ay talagang nag-aaral at dumidiskarte ang mga tao upang magkaroon ng trabahong kanyang inaasam-asam. Nariyang uutang pa ng pambili ng gel o pomada, matikas na polo't pabango at siempre pa paghahandaan ang isasagot sa mag-iinterbyu para lang matanggap sa trabaho at makitang siya ang karapat dapat sa tungkuling yaon.
At siempre pa pag natanggap ka na; nariyang unang una mong gagawin para mapabilang ka ay galingan sa iyong itinakdang asignaturat posisyon, at aalamin kung pano ka uunlad sabay sa pag unlad ng iyong pinapasukang kumpanya. Mahalaga sa pagtatrabaho ay masaya mo syang ginaganapan at patuloy na hihigitan ang mga inaasahan sa iyo habang .
E papaano naman kaya yong halimbawa ako sa aking pagiging masuwerteng nilalang sa libo libong walang trabaho sa Pilipinas at nabiyayaan ng trabahong tutulong sa pag asenso ko bilang tao at para sa pamilya ko. Paano kung lagi akong tampulan ng sermon o galit ng aking mga Bisor dahil laging hilaw o wala sa hulog ang mga pinagagawa sa akin? Paano kung nauubos ang oras ko, napakaaga kong pumasok at madalas lagpas na sa takdang oras ako kung umuwi pero tila wala daw sa palang halaga ang pagpupuyat ko o aksaya ng kuryente sa opisina? Bakit? Kasi walang kontribusyon... hindi nagiging malinaw sa mga kasama ko kung bakit ako nandoroon? Paano kung inilista na ang aking kailangang gawin at ako na lamang ang inaasahan sanang tumapos noong oras na iyon at hindi ko pa nagawa? Paano kung mali mali ang impormasyong naiibigay ko sa mga kasamahan ko upang magawa nila nang maayos naman ang kanilang mga trabaho? Paano kung wala akong kusa at nag-aantay lang ako ng aking gagawin lagi?
Pabigat na ba akong maituturing?
At bakit sa kabila ng lahat ng nasasaad bilang ako sa aking pinapasukan, ay may trabaho pa rin ako hanggang sa ngayon? Anu-ano kaya ang aking dapat isipin?
Tama, bakit kaya ako nandito pa? Kapag nagpatuloy ba akong ganito, bukas kaya ay may trabaho pa ako? O sa makalawa?
Sa ganitong sitwasyon, maaari siguro akong pasalamat at may trabaho pa akong kahit papaano'y nakakatulong sa aking pantustos sa araw-araw... pero dapat ba akong matuwa o maging masaya?
Pag dumating kaya ang araw at nagsara ang pinapasukan at ang mga dahilan ay bunga ng aking di pagbibigay ng aking panahong matuto sa aking pagkakamali, ang hindi paggawa ng tama at hindi rin paggawa ng tama at takda ng aking mga kasama dahil sa aking kakulangan, at mas malaking tapon at mali pala ang naging resulta nito.... dahil nauubos pala ang pangpasueldo at oras sa pagpapalago sa mga tulad ko? Matutunton ko ba ito at matututo akong sa maliit kong parte, malaki pala ang epekto?
At naisip ko bago magsara ang kumpanyang kumupkop at nagpapahalaga sa aki't nagbibigay ng trabaho kahit palpak ako, ... imbis na mandamay pa pala ako.. buti pang ako na lang ang wala na munang trabaho.
Mabuti ng Wala, Kaysa mawalan ang mas marami...
May kasabihan nga tayo..
ang batang masipag...paglaki pagod! (ay..kay AI-AI pala ito)
eto nalang.
PAG HINDI UKOL..DI BUBUKOL....Huwag nang Ipilit! =)
Sa usaping “trabaho” may isa akong babala:
HINDI matatawag na TRABAHO dahil may ginagawa ka lang o nasa opisinat ubos oras; Bagkos ang TRABAHO ay pag-gawa sa mga INATAS AT NAAYON para sa iyo at naitakda na iyon na sinumpaang tungkulin. Kung kaya't may silbi para sa nakakarami. Ikanga sa reporting; “done” or “completed”.
Friday, January 23, 2009
How to install PHPMyAdmin to your Lotus Foundations Server?
.
1. Download the zip and unzip them to your Windows workstation
2. SMB://serverip/autoinstall (where serverip is the IP of your LFS server)
3. Log in as root.
4. Copy the .pkg folder to here.
5. Go to WebConfig: http://serverip:8043/
6. Log in as root.
7. Go to the Software Update page.
8. Click on Install for PhpMyAdmin or PHP-Pear.
How to Test PHPMyAdmin is installed:
1. PHPMyAdmin is installed when the phpmyadmin team is created. You can check in WebConfig under User Setup.
2. To access PHPMyAdmin: http://serverip/~phpmyadmin
3. Log in as root.
How to Remove PHPMyAdmin:
1. Go to WebConfig.
2. Log in as root.
3. Go to the User Setup Page.
4. Delete the phpmyadmin team.
Reference:
phpmyadmin
1. Download the zip and unzip them to your Windows workstation
2. SMB://serverip/autoinstall (where serverip is the IP of your LFS server)
3. Log in as root.
4. Copy the .pkg folder to here.
5. Go to WebConfig: http://serverip:8043/
6. Log in as root.
7. Go to the Software Update page.
8. Click on Install for PhpMyAdmin or PHP-Pear.
How to Test PHPMyAdmin is installed:
1. PHPMyAdmin is installed when the phpmyadmin team is created. You can check in WebConfig under User Setup.
2. To access PHPMyAdmin: http://serverip/~phpmyadmin
3. Log in as root.
How to Remove PHPMyAdmin:
1. Go to WebConfig.
2. Log in as root.
3. Go to the User Setup Page.
4. Delete the phpmyadmin team.
Reference:
phpmyadmin
Wednesday, January 21, 2009
May Tibak at May Tibak
Medyo abala ako ngayong araw sa pagtuturo ,pagbibigay kaalaman sa ilan, sa preparasyon para sa lakad papuntang davao bukas at tuong sa isang kliyente para pag-aasikaso sa disaster recovery project nila...atpb.
tamang tama at nakita ko ang aking external harddisk; nag check ng mga laman nito at naghanap din ng lumang template para maging guide o pwedeng magamit para sa aming ginagawang mga proyekto ngayon..nakakita naman ako.
tamang tama din at nadoon din sa harddisk ang mga koleksyon ko ng mga lumang mp3 na nadownload ko noong unang panahong ako'y nagbababad sa internet ang nagkokoleta ng mga audio,ito'y mga awiting hindi maitatanging akin ngang paborito. foldar agad ng "LEAN" album ang aking nakita kaya't dali dali kong pinagtugtug ang isa kantang na ang pamagat ay "May Tibak at May Tibak".
"May Tibak at May Tibak"
Tagpuan ng mga kabataang aktibista.
EDWARD
Alam ba natin kung ano ang tingin
Ano ang tingin nila sa atin
BOBBY
Bakit pa ba natin papansinin
Kung ano ang tingin nila sa atin
EDWARD
Para sa akin, mahalaga rin
Mahalaga ring ating alamin
Kung ano ang tingin, ano ang tingin
Ano ang tingin nila sa atin
CHINO
Ano?!
MR. TIM (as Press)
Anong klaseng demo yun, wala man lang nabugbog
Ang mga tibak ngayon walang lakas ng loob
JOJO
Hmp! Ni wala man lang naghagis ng mga molotov
Walang mailalathala, walang mapapanood
LEAN
Di tayo mga gunggong na hanap lang ay away
Sa halip ng gulong ay magsunog ng kilay
Dahil di ang mga bagay ang dapat na basagin
Kundi isip at malay na naaalipin
ACTIVISTS
May tibak at may tibak
CHINO
May nagtitibak-tibakan
ACTIVISTS
May tibak at may tibak
CHINO
Depende sa tibak
ACTIVISTS
May tibak at may tibak
CHINO
Ang gusto kong tibak
LEAN
Alam sukatin ang layo ng mga bituin
At ang pagkakaiba ng isda at ng pating
Alam suriin, pulitikal na sitwasyon
Ang diperensya ng vodka, whisky at siok tong
MR. TIM (as UP exec)
Kilusan ng kabataan ay hindi tumatagal
Yan ay pansamantala habang nag-aaral
Ni wala kayong masabing pundasyong teoretikal
Nakikisakay lang sa labanang pulitikal
LEAN
Ang inaning tagumpay pinaghirapan ng husto
Ang talino at gabay ay interes ng tao
EDWARD
Huwag nyo sa amin isisi ang di nyo natamo
Kung kayo’y walang silbi nuong kabataan ninyo
ALL
May tibak at may tibak
BOBBY
May nagtitibak-tibakan
ALL
May tibak at may tibak
BOBBY
Depende sa tibak
ALL
May tibak at may tibak
BOBBY
Ang gusto kong tibak
LEAN
Nakakaunawa ng E=mc2
EDWARD
Nakakasira pero marunong mag repair
Nag-aalaga ng bata, baboy at manok
BOBBY
At pag may miting, hindi laging inaantok
MR. TIM (as priest)
Sa aking pananaliksik ay aking natuklasan
Mga kahindikhindik na katotohanan
Ang Marxismo-Leninismo idolohiyang hungkag
Sosyalismo, Komunismo, sa Diyos ay labag
EDWARD
Ang kanyang mga sinabing pagkahabahaba
Huwag niya nang pahahabain at lalong halata
NOLI
Si Padreng dalubhasa patawarin nyo Ama
At di nya nabasa ang kanyang pinupuna
ALL
May tibak at may tibak
CHINO
May nagtitibak-tibakan
ALL
May tibak at may tibak
CHINO Depende sa tibak
ALL
May tibak at may tibak
CHINO
Ang gusto kong tibak
LEAN
Marunong magbasa ng Marx, Mabini
BOBBY
Mao Tse Tung
LIDY
Marunong maglaba, magsaing nang walang tutong
EDWARD
Kunwari cool na cool pag kaharap ang military
CHINO
Nakaka scrabble kahit walang dictionary
Ad lib
Kukuha ng gitara si Lean at tutugtugin habang kumakanta na medyo sintunado ang boses.
LEAN
Mahilig kumanta at mahilig maggitara
At nakakahalata pag naririndi sila
Titignan ng masama si Lean ng mga kapwa aktibista kaya mahihiya ng konti at ibababa ang gitara sa tabi.
LEAN
Ngunit higit sa lahat walang pinagtatakpan
Marunong humarap sa sariling pagkukulang
MR. TIM
May tibak at may tibak
JOJO
May nagtitibak-tibakan
MR.TIM
May tibak at may tibak
JOJO
Depende sa tibak
MR. TIM
May tibak at may tibak
JOJO
Ang gusto kong tibak
MR. TIM
Ang tipo kong tibak
JOJO
Ang idol kong tibak
Ang perfect na tibak
MR. TIM
Patay na tibak!
tamang tama at nakita ko ang aking external harddisk; nag check ng mga laman nito at naghanap din ng lumang template para maging guide o pwedeng magamit para sa aming ginagawang mga proyekto ngayon..nakakita naman ako.
tamang tama din at nadoon din sa harddisk ang mga koleksyon ko ng mga lumang mp3 na nadownload ko noong unang panahong ako'y nagbababad sa internet ang nagkokoleta ng mga audio,ito'y mga awiting hindi maitatanging akin ngang paborito. foldar agad ng "LEAN" album ang aking nakita kaya't dali dali kong pinagtugtug ang isa kantang na ang pamagat ay "May Tibak at May Tibak".
"May Tibak at May Tibak"
Tagpuan ng mga kabataang aktibista.
EDWARD
Alam ba natin kung ano ang tingin
Ano ang tingin nila sa atin
BOBBY
Bakit pa ba natin papansinin
Kung ano ang tingin nila sa atin
EDWARD
Para sa akin, mahalaga rin
Mahalaga ring ating alamin
Kung ano ang tingin, ano ang tingin
Ano ang tingin nila sa atin
CHINO
Ano?!
MR. TIM (as Press)
Anong klaseng demo yun, wala man lang nabugbog
Ang mga tibak ngayon walang lakas ng loob
JOJO
Hmp! Ni wala man lang naghagis ng mga molotov
Walang mailalathala, walang mapapanood
LEAN
Di tayo mga gunggong na hanap lang ay away
Sa halip ng gulong ay magsunog ng kilay
Dahil di ang mga bagay ang dapat na basagin
Kundi isip at malay na naaalipin
ACTIVISTS
May tibak at may tibak
CHINO
May nagtitibak-tibakan
ACTIVISTS
May tibak at may tibak
CHINO
Depende sa tibak
ACTIVISTS
May tibak at may tibak
CHINO
Ang gusto kong tibak
LEAN
Alam sukatin ang layo ng mga bituin
At ang pagkakaiba ng isda at ng pating
Alam suriin, pulitikal na sitwasyon
Ang diperensya ng vodka, whisky at siok tong
MR. TIM (as UP exec)
Kilusan ng kabataan ay hindi tumatagal
Yan ay pansamantala habang nag-aaral
Ni wala kayong masabing pundasyong teoretikal
Nakikisakay lang sa labanang pulitikal
LEAN
Ang inaning tagumpay pinaghirapan ng husto
Ang talino at gabay ay interes ng tao
EDWARD
Huwag nyo sa amin isisi ang di nyo natamo
Kung kayo’y walang silbi nuong kabataan ninyo
ALL
May tibak at may tibak
BOBBY
May nagtitibak-tibakan
ALL
May tibak at may tibak
BOBBY
Depende sa tibak
ALL
May tibak at may tibak
BOBBY
Ang gusto kong tibak
LEAN
Nakakaunawa ng E=mc2
EDWARD
Nakakasira pero marunong mag repair
Nag-aalaga ng bata, baboy at manok
BOBBY
At pag may miting, hindi laging inaantok
MR. TIM (as priest)
Sa aking pananaliksik ay aking natuklasan
Mga kahindikhindik na katotohanan
Ang Marxismo-Leninismo idolohiyang hungkag
Sosyalismo, Komunismo, sa Diyos ay labag
EDWARD
Ang kanyang mga sinabing pagkahabahaba
Huwag niya nang pahahabain at lalong halata
NOLI
Si Padreng dalubhasa patawarin nyo Ama
At di nya nabasa ang kanyang pinupuna
ALL
May tibak at may tibak
CHINO
May nagtitibak-tibakan
ALL
May tibak at may tibak
CHINO Depende sa tibak
ALL
May tibak at may tibak
CHINO
Ang gusto kong tibak
LEAN
Marunong magbasa ng Marx, Mabini
BOBBY
Mao Tse Tung
LIDY
Marunong maglaba, magsaing nang walang tutong
EDWARD
Kunwari cool na cool pag kaharap ang military
CHINO
Nakaka scrabble kahit walang dictionary
Ad lib
Kukuha ng gitara si Lean at tutugtugin habang kumakanta na medyo sintunado ang boses.
LEAN
Mahilig kumanta at mahilig maggitara
At nakakahalata pag naririndi sila
Titignan ng masama si Lean ng mga kapwa aktibista kaya mahihiya ng konti at ibababa ang gitara sa tabi.
LEAN
Ngunit higit sa lahat walang pinagtatakpan
Marunong humarap sa sariling pagkukulang
MR. TIM
May tibak at may tibak
JOJO
May nagtitibak-tibakan
MR.TIM
May tibak at may tibak
JOJO
Depende sa tibak
MR. TIM
May tibak at may tibak
JOJO
Ang gusto kong tibak
MR. TIM
Ang tipo kong tibak
JOJO
Ang idol kong tibak
Ang perfect na tibak
MR. TIM
Patay na tibak!
Monday, January 19, 2009
pagod lang marahil.
Nais ko lang SUMIGAW..WAAAAHHHHH!
Magkukwento nalang marahil ako. Nagdaan naman ang sabado at linggo (araw ng pahinga at pagmumuni-muni) ewan ko ba't eto't matatapos at pipikit na ang araw ng lunes ay tila ayaw pang magpahinga ang aking balisa at mapupungay na mga mata;sa totoo lang ang sakit na ng ulo ko, ramdam ko ang kirot, ang hapdi na din ng aking mga mata na tila baga sa aking pagkindat eh tsamba na maidilat ko sya ng buo pa...sigurado akong ngayon ay mahigit kwarenta i-otso na akong gising...at malakas kong masasabing ako'y nasa ilalalim ng tinatawag na DIWANG gising.
Sa bawat sandali nga na ako'y maihipan ng hangin ay napupuna ko din ang pagiging "sandal tulog" ko sa mga panahong bumubiyahe ako patungo sa aking mga pang araw araw na destinasyon...mga kliyente at kapihang pahingahan.
sa aking pakiwari, marahil ay maliksi pa ang aking utak upang mag isip at magsaliksik para sa mga posibleng solusyon sa pagkakasunod sunod na mga technical puzzle para sa aking sysop team (naks technical puzzle? para namang positibo?) at patuloy na pagsisiyasat para sa linux solusyon na pwedeng maibigay sa client na patuloy naman ang pagdami. marahil ang nahahatak din ako ng ilang isipin patungkol sa mga sumusunod
1. ang labis na pag-iisip
2. sa usaping pag-gawa at
3. ang usaping pag-iisip at pag-gawa.
*marahil malinaw ito mga numero na ito sa iilang mga taong nakakasalimuha ko
pilit din umuukilkil ang mga leksyon patuloy kong binibigay sa iilang mga mahalagang tao na tila baga walang epekto. na sa panahon naman ng inuman at seryosohan na usapan ay malinaw at nabibigyan ko ng halimbawa ang ilang bagay na syang nagiging kadahilanan ng aking paninikip ng dibdib. ewan ko ba???makailangan beses ko na din natanong ang aking sarili. ilang beses ko na din napagalitan ang aking sarili..at ang aking sarili ulit at paulit ulit ng paulit ulit..ULIT..na aking sarili. wag lang sana akong mapagod.
mahirap din palang matangap ang katotohanan na ang i-ilang mga asignatura na nai-aatang mo ay ikaw din ang gagawa. tapos pag nagbasa ng nasusulat at sa mundo ng nasusukat na bagay tila bagang walang takot ang paninindigan na tila baga walang kamalian (marahil nasa mundo ako ng panaginip, iyong nga lang gusto ko na talagang magising at malaman ang tunay na mukha ng katotohanan (existential question, na alam kong namang, di ko rin malalaman at uubos ng aking lakas at oras kung ito lang ang patutuunan ko buong buhay ko), pero sa isang banda eh pwedeng ayaw ko na ding malaman ang bagay na alam ko na..na masaklap man isipin at sana'y huwag namang magtunog self-serving... minsan pakiwari ako talaga, akoy isang ALIPIN at utusan at tagasolba para sa kapakanan ng matitigas na iilan..muli, ISA AKONG ALIPIN,,,saklolo naman). ewan! di ko maisip, at parang ayaw ko nang magisip at nanaisin ko nalang umiyak sa aking masaklap na pagkabigo. napapaubo ako,ubo ng pagkagulat at pagkamangha, lalo't sasabayan ito ng ilang pag-ubo pa na dulot marahil sa alanganing pagdampi sa aking katawan ng alanganing panahon, na maari din dahilan ng sandalian pagtigil sa paghimas ng katawan ni san miguel. ewan ko, pasasaan at tulad ng dati masusumpungan ko din ang kalakasan. na kung ibabalik ko nga ang usaping pag gawa..ang masasabi ko lang..marahil ako na nga lang ang gumawa..ng gumawa...ng gumawa..ng walang akong aasahan? sana ganun lang ang mundo ng "tama at dapat" no? Pero pasalamat na rin ako at ganito ang ibinigay sa aking pagsubok; ibinigay sa aking "kaalaman"... na tanggaping marami akong di nalalaman at kailangang alamin... upang makapaglingkod... yun nga minsan bilang tao, nakakapagod. lubhang nakakapagod na.
ISANG MALAKAS NA SIGAW na "HIIIINNNDIIIII" (may echo echo pa..INDIIII...DIII...IIII) Hinding hindi titigil.., walang hintuan! SAbi ko nga - Pagsubok, manalig at magtiwalan may mangyayarit magaganap. Ang ibigay ko pa rin ang sa aking inaakala'y kaya ko pa, basta't sana, ako'y di magkulang.
LABAN lang lalo na at maraming nariyan,ang mga taong aking pinili na maging sandigan at kalakasan (sandigan ng buhay) tulad ng mga ilang tao na pinili kong maging kabagang at tunay na nandyan para magbigayng dingas sa aking paglalakbay sa buhay. SOLVE LAHAT IYAN!
Buti nalang at eto't kasabayan ko ngayon ang ilang OPM (Banshee Music Player) na paborito kong mga awitin, pilit at tumutulong sa pag hele ng aking malarong isip. katulong ang pag sulyap sa iilang eebooks, ang wvdial dial at aking P990i upang patuloy akong makapagsaliksik sa mundo ng aking larangan. ang internet.kahit nasang lupalop pa ako ng daigdig laging nariyan.
Sana bago nga tuluyang iiwan ng araw ng lunes at nalalabing na tiktak sa relo at ibang araw na muli. sana ay makatulog na muna ako. di na din muna ako tutula at magiging madamdamin lang ako. malinaw sa akin,isang "HELE.mp3" lang ay tulog na din ako,marahil pagod lang ito, makina nga bumibigay, ako pa kaya, tao lang. mamaya balik na naman ako sa pagharap sa mundo. Ironic!!! ANG MASARAP at MAPAIT NA MUNDO MAPAIT? narurungisan kasi ng mga bagay na "hindi tama at dapat" (mahabang talastasin ito, na di ko na muna papangahasing isipi at isulat pa).... at ano ang magagawa ko, bilang isang humaharap sa ganitong klase ng mundo? haraping lumalaban, may pag asa sa mundo at sa mga naririto pa.
ayan napahikab na ako... =)
Magkukwento nalang marahil ako. Nagdaan naman ang sabado at linggo (araw ng pahinga at pagmumuni-muni) ewan ko ba't eto't matatapos at pipikit na ang araw ng lunes ay tila ayaw pang magpahinga ang aking balisa at mapupungay na mga mata;sa totoo lang ang sakit na ng ulo ko, ramdam ko ang kirot, ang hapdi na din ng aking mga mata na tila baga sa aking pagkindat eh tsamba na maidilat ko sya ng buo pa...sigurado akong ngayon ay mahigit kwarenta i-otso na akong gising...at malakas kong masasabing ako'y nasa ilalalim ng tinatawag na DIWANG gising.
Sa bawat sandali nga na ako'y maihipan ng hangin ay napupuna ko din ang pagiging "sandal tulog" ko sa mga panahong bumubiyahe ako patungo sa aking mga pang araw araw na destinasyon...mga kliyente at kapihang pahingahan.
sa aking pakiwari, marahil ay maliksi pa ang aking utak upang mag isip at magsaliksik para sa mga posibleng solusyon sa pagkakasunod sunod na mga technical puzzle para sa aking sysop team (naks technical puzzle? para namang positibo?) at patuloy na pagsisiyasat para sa linux solusyon na pwedeng maibigay sa client na patuloy naman ang pagdami. marahil ang nahahatak din ako ng ilang isipin patungkol sa mga sumusunod
1. ang labis na pag-iisip
2. sa usaping pag-gawa at
3. ang usaping pag-iisip at pag-gawa.
*marahil malinaw ito mga numero na ito sa iilang mga taong nakakasalimuha ko
pilit din umuukilkil ang mga leksyon patuloy kong binibigay sa iilang mga mahalagang tao na tila baga walang epekto. na sa panahon naman ng inuman at seryosohan na usapan ay malinaw at nabibigyan ko ng halimbawa ang ilang bagay na syang nagiging kadahilanan ng aking paninikip ng dibdib. ewan ko ba???makailangan beses ko na din natanong ang aking sarili. ilang beses ko na din napagalitan ang aking sarili..at ang aking sarili ulit at paulit ulit ng paulit ulit..ULIT..na aking sarili. wag lang sana akong mapagod.
mahirap din palang matangap ang katotohanan na ang i-ilang mga asignatura na nai-aatang mo ay ikaw din ang gagawa. tapos pag nagbasa ng nasusulat at sa mundo ng nasusukat na bagay tila bagang walang takot ang paninindigan na tila baga walang kamalian (marahil nasa mundo ako ng panaginip, iyong nga lang gusto ko na talagang magising at malaman ang tunay na mukha ng katotohanan (existential question, na alam kong namang, di ko rin malalaman at uubos ng aking lakas at oras kung ito lang ang patutuunan ko buong buhay ko), pero sa isang banda eh pwedeng ayaw ko na ding malaman ang bagay na alam ko na..na masaklap man isipin at sana'y huwag namang magtunog self-serving... minsan pakiwari ako talaga, akoy isang ALIPIN at utusan at tagasolba para sa kapakanan ng matitigas na iilan..muli, ISA AKONG ALIPIN,,,saklolo naman). ewan! di ko maisip, at parang ayaw ko nang magisip at nanaisin ko nalang umiyak sa aking masaklap na pagkabigo. napapaubo ako,ubo ng pagkagulat at pagkamangha, lalo't sasabayan ito ng ilang pag-ubo pa na dulot marahil sa alanganing pagdampi sa aking katawan ng alanganing panahon, na maari din dahilan ng sandalian pagtigil sa paghimas ng katawan ni san miguel. ewan ko, pasasaan at tulad ng dati masusumpungan ko din ang kalakasan. na kung ibabalik ko nga ang usaping pag gawa..ang masasabi ko lang..marahil ako na nga lang ang gumawa..ng gumawa...ng gumawa..ng walang akong aasahan? sana ganun lang ang mundo ng "tama at dapat" no? Pero pasalamat na rin ako at ganito ang ibinigay sa aking pagsubok; ibinigay sa aking "kaalaman"... na tanggaping marami akong di nalalaman at kailangang alamin... upang makapaglingkod... yun nga minsan bilang tao, nakakapagod. lubhang nakakapagod na.
ISANG MALAKAS NA SIGAW na "HIIIINNNDIIIII" (may echo echo pa..INDIIII...DIII...IIII) Hinding hindi titigil.., walang hintuan! SAbi ko nga - Pagsubok, manalig at magtiwalan may mangyayarit magaganap. Ang ibigay ko pa rin ang sa aking inaakala'y kaya ko pa, basta't sana, ako'y di magkulang.
LABAN lang lalo na at maraming nariyan,ang mga taong aking pinili na maging sandigan at kalakasan (sandigan ng buhay) tulad ng mga ilang tao na pinili kong maging kabagang at tunay na nandyan para magbigayng dingas sa aking paglalakbay sa buhay. SOLVE LAHAT IYAN!
Buti nalang at eto't kasabayan ko ngayon ang ilang OPM (Banshee Music Player) na paborito kong mga awitin, pilit at tumutulong sa pag hele ng aking malarong isip. katulong ang pag sulyap sa iilang eebooks, ang wvdial dial at aking P990i upang patuloy akong makapagsaliksik sa mundo ng aking larangan. ang internet.kahit nasang lupalop pa ako ng daigdig laging nariyan.
Sana bago nga tuluyang iiwan ng araw ng lunes at nalalabing na tiktak sa relo at ibang araw na muli. sana ay makatulog na muna ako. di na din muna ako tutula at magiging madamdamin lang ako. malinaw sa akin,isang "HELE.mp3" lang ay tulog na din ako,marahil pagod lang ito, makina nga bumibigay, ako pa kaya, tao lang. mamaya balik na naman ako sa pagharap sa mundo. Ironic!!! ANG MASARAP at MAPAIT NA MUNDO MAPAIT? narurungisan kasi ng mga bagay na "hindi tama at dapat" (mahabang talastasin ito, na di ko na muna papangahasing isipi at isulat pa).... at ano ang magagawa ko, bilang isang humaharap sa ganitong klase ng mundo? haraping lumalaban, may pag asa sa mundo at sa mga naririto pa.
ayan napahikab na ako... =)
Thursday, January 15, 2009
samutsari
BALIK EHERSISYO.kanina nag fitness first na naman ako at ramdam na ramdam ko ang hapo,marahil kailangan kong talagang gawin ng regular itong pag e-exercise, medyo limalaki na din kasi ang tyan ko at kailangan ibalik ang hangin..paano nalang pag nagbadminton at nag basketball na nman ang 8liens. baka matalo na ako? =)
CRM SA APPS SERVER. kanina ay nagkaroon ako ng ilang minuto upang maharap ang sugar CRM na nainstall ko sa aming apps server, ito na muna ang gagamitin namin ngayon para sa pag track ng aming customer medyo kailangan na kasi ienhance ang aming lumang estilo sa pagtrack ng mga clients. siguro ang kailangan lang abangan dito ay ang aming bagong policy sa paggamit at syempre iintegrate ito sa aming pinagmamalaking asterisk product. ang 8ix.
EMAIL TRAINING SA STARBUCKS.naubos na ang isang case ng beer na binili ni roz last week pa,ngunit ang dahilan kung bakit sya bumili ay para masayang nagiinuman habang nag papalitan ng kaalaman patungkol sa email server. ilang araw na din mula ng ma-i-assign kay roz na magbahagi ng mga information about email server.nadelay na...pero ito laban at tuloy na,sayang wala si ate jaja (Ja,Pahingang maigi ah) namin ngayon para makisali at makukulit pero sabi nga.."harangin man ng sibat" wala ng atrasan..todo na ito..ang sharing na ito o maaring tawaging "mini training" para sa sysop ay naganap din ngayong madaling araw sa metrowalk, kasama si chox,deng,renan at syempre si roz a.k.a "pakyaw" na sa pag kakataong ito HOT CHOCOLATE na ang aming mga nilalantakan. (bye bye muna kay san miguel).
paala lang mga sysop next week WEB at FTP tayo.
SI CHOX BOW. oo nasabi ko na kasama namin si chox sa mini training na ito ng email sa starbucks. kasi ito din ang madaling araw na kinausap namin si chox patungkol sa kanyang pagbabalik bilang isang technical engineer sa 8layer. (CHOX, mas mahirap at mas mataas ang mga panuntunan ngayon. goodluck at galingan mo =) back to zero tayo)
CRM SA APPS SERVER. kanina ay nagkaroon ako ng ilang minuto upang maharap ang sugar CRM na nainstall ko sa aming apps server, ito na muna ang gagamitin namin ngayon para sa pag track ng aming customer medyo kailangan na kasi ienhance ang aming lumang estilo sa pagtrack ng mga clients. siguro ang kailangan lang abangan dito ay ang aming bagong policy sa paggamit at syempre iintegrate ito sa aming pinagmamalaking asterisk product. ang 8ix.
EMAIL TRAINING SA STARBUCKS.naubos na ang isang case ng beer na binili ni roz last week pa,ngunit ang dahilan kung bakit sya bumili ay para masayang nagiinuman habang nag papalitan ng kaalaman patungkol sa email server. ilang araw na din mula ng ma-i-assign kay roz na magbahagi ng mga information about email server.nadelay na...pero ito laban at tuloy na,sayang wala si ate jaja (Ja,Pahingang maigi ah) namin ngayon para makisali at makukulit pero sabi nga.."harangin man ng sibat" wala ng atrasan..todo na ito..ang sharing na ito o maaring tawaging "mini training" para sa sysop ay naganap din ngayong madaling araw sa metrowalk, kasama si chox,deng,renan at syempre si roz a.k.a "pakyaw" na sa pag kakataong ito HOT CHOCOLATE na ang aming mga nilalantakan. (bye bye muna kay san miguel).
paala lang mga sysop next week WEB at FTP tayo.
SI CHOX BOW. oo nasabi ko na kasama namin si chox sa mini training na ito ng email sa starbucks. kasi ito din ang madaling araw na kinausap namin si chox patungkol sa kanyang pagbabalik bilang isang technical engineer sa 8layer. (CHOX, mas mahirap at mas mataas ang mga panuntunan ngayon. goodluck at galingan mo =) back to zero tayo)
Tuesday, January 06, 2009
Friday, January 02, 2009
Thursday, January 01, 2009
tatlumput dalawa na si mara
maginaw ang paligid na tila tira pa ito ng mga bugsong ulan kagabi sa pagsalubong ng bagong taon,mahina pa ang boses ko, mararamdaman ang pagkapaos pa nito at tila walang lakas upang sumigaw ng madaming pasasalamat sa mga taong bumati para sa aking ikatatlumput dalawang taong kaarawan ngayong bagong taon. mga pag bati musa sa mga text messages,email,mailing list at iba pa mula sa mga taong hindi pa din nakakalimot sa kabila ng mga pagkakaabala para sa kanilang mga personal na buhay at paghahandang pampamilya.
maraming pasasalamat din sa mga taong laging nariyan upang sumuporta. Mga kaagapay, nagmamahal,mga dating kaklase,ka-opisina, kainuman,mga dating kalaro at mga tunay na kaibigan sa inyong walang kupas na pagpapahalaga, muli maraming salamat.
Happy Birthday para sa ating lahat!
tuloy tuloy ang laban...
maraming pasasalamat din sa mga taong laging nariyan upang sumuporta. Mga kaagapay, nagmamahal,mga dating kaklase,ka-opisina, kainuman,mga dating kalaro at mga tunay na kaibigan sa inyong walang kupas na pagpapahalaga, muli maraming salamat.
Happy Birthday para sa ating lahat!
tuloy tuloy ang laban...
Tuesday, December 30, 2008
komento kay bambee
Kakauwi lang ng buong 8liens galing ng sagada at eto't balik realidad.
Balik sa eksana ng kapaligiran at katotohanan ng ating mga mundong ginagalawan at kakapalan ng iilang mga taong naghahariharian.
Wala pang ilang minuto akong nakaupo sa harap ng laptop ko ngayong araw na ito. Nag-monitor ng status ng asterisk server namin para sa mga calling rules na dinadagdag ko at binasa yung mga ilang emails ng mga partners sa iba't ibang bansa.
Maya-maya pa ay eto nabasa ko ang entry ng blog na ito na mag-aanim na raan ang komento sa kasalukuyan binabasa ko sya at ito'y galing sa iba't ibang mga tao.
ETO YUNG BLOG:
http://vicissitude-decidido.blogspot.com/2008/12/world-is-fucked-up.html
ano bang masasabi ko? Mabuhay ang mga Pilipinong Pulitikong napaguusapan dito at alam na alam ninyong gamitin ng tama ang inyong kapangyarihan at sabi nyo "kung sino kayo"....ang PANG-AABUSO.
Marahil tulad ninyo, nais ko lang din gamitin ang kapangyarihan ng bagong teknolohiyang ito.. ang “INTERNET” para masabing konting hiya naman, konting respeto sa aming mga simpleng mamamayang humalal sa inyo naihalal nga ba kayo?). Gamitin natin ang teknolohiya ng sabay sabay ng hindi nahihinto sa mga salitaan at awa lamang. ANG AKSYON!
Ang aksyunan ang mga ganitong kabulukan, ang maunawaan ng mga pulitiko na sila'y naririyan para KILALANIN ANG MGA TAONG PAGSISIBLIHAN hindi ang makilala at mag karoong ng karapanang mag salita tulad ng mga bantang "Hindi nila kami kilala! Sabihin mo nga sa kanila kung sino ako!" At ang "Tatandaan kita!" Lalo na sa mga sandaling mas kinakailangan na sya ang mga hawak ng pang-unawa, ng pagmamahal at magpatunay na magpahalaga sa kapaligiran at mga paniniwala.
Sa pagkakataong ito, ang buntal ng kamao at mga salitang binitawan para sa isang walang labang matandang lalaki at magbanta sa isang katorse anyos na paslit ( na di pa ganap ang hubog ng kamao bagkos, ang natatanging lakas ay ang magmakaawa).
ilang beses kong inunawa at pinaulit ulit isipin.Di no-minsan sasagi sa atin na gagawin ng isang respetadong Pulitiko mula sa isang respetadong pamilya....
Naalala ko ang isang bagay na naishare ko noong nasa sagada ako. “NA ANG MGA WALANG KWENTANG BAGAY AY DAPAT WALA LANG” hindi dapat nabibigyan ng mga malalalim nakahulugan o pag-aaksaya ang mga ito. Sa pangyayaring ito, ang kadahilanan ng masisidhing pagpapalitan ng salita at mga kamao at dapat wala lang ang mga nangyari base sa aking simpleng pagsusuri. Dapat ay alam lang ang simpleng kalulugaran,paggamit ng kapangyarihan at diwa ng kakalipas na kapaskuhan- ang MAGBIGAYAN. Ang kaganapan sa golf course na iyon ay simple sanang natapos at di umabot sa ganong buntalan kung ihahalintulad sa pagganap sana nila ng kanilang responsibilidad nila bilang mga public servant o pulitiko... sanay sila (ang mga pulitiko) ang syang kumilala muna sa mga sarili nila bilang mga public servant, tamang ipakilala nila kung paano nila nauunawaan ang salitang ito na kanilang pinili .... ang siste'y gusto talaga syang pagsilbihan....... ang tanong ko, naka hole-in-one kaya sya at mga kasama nya sa flight nya? proud kaya silang huling dumating at gustong mauna kaya nambugbog na lang?
Ganun talaga, ang sistemang bulok nagsisimula sa mga pulitikong bulok na ang tanging sandata ay ang kabulukang itago at gumamit ng mga taong bulok sa lipunan.
Para sa mga katulad nyong pulikito..maligayang pasko sa inyo at nawa'y maging mabuti na kayo sa mga darating na taon.
P.S. Para kay bambee..Ituloy tuloy lang natin ang laban..hustiya ang kailangan.
Balik sa eksana ng kapaligiran at katotohanan ng ating mga mundong ginagalawan at kakapalan ng iilang mga taong naghahariharian.
Wala pang ilang minuto akong nakaupo sa harap ng laptop ko ngayong araw na ito. Nag-monitor ng status ng asterisk server namin para sa mga calling rules na dinadagdag ko at binasa yung mga ilang emails ng mga partners sa iba't ibang bansa.
Maya-maya pa ay eto nabasa ko ang entry ng blog na ito na mag-aanim na raan ang komento sa kasalukuyan binabasa ko sya at ito'y galing sa iba't ibang mga tao.
ETO YUNG BLOG:
http://vicissitude-decidido.blogspot.com/2008/12/world-is-fucked-up.html
ano bang masasabi ko? Mabuhay ang mga Pilipinong Pulitikong napaguusapan dito at alam na alam ninyong gamitin ng tama ang inyong kapangyarihan at sabi nyo "kung sino kayo"....ang PANG-AABUSO.
Marahil tulad ninyo, nais ko lang din gamitin ang kapangyarihan ng bagong teknolohiyang ito.. ang “INTERNET” para masabing konting hiya naman, konting respeto sa aming mga simpleng mamamayang humalal sa inyo naihalal nga ba kayo?). Gamitin natin ang teknolohiya ng sabay sabay ng hindi nahihinto sa mga salitaan at awa lamang. ANG AKSYON!
Ang aksyunan ang mga ganitong kabulukan, ang maunawaan ng mga pulitiko na sila'y naririyan para KILALANIN ANG MGA TAONG PAGSISIBLIHAN hindi ang makilala at mag karoong ng karapanang mag salita tulad ng mga bantang "Hindi nila kami kilala! Sabihin mo nga sa kanila kung sino ako!" At ang "Tatandaan kita!" Lalo na sa mga sandaling mas kinakailangan na sya ang mga hawak ng pang-unawa, ng pagmamahal at magpatunay na magpahalaga sa kapaligiran at mga paniniwala.
Sa pagkakataong ito, ang buntal ng kamao at mga salitang binitawan para sa isang walang labang matandang lalaki at magbanta sa isang katorse anyos na paslit ( na di pa ganap ang hubog ng kamao bagkos, ang natatanging lakas ay ang magmakaawa).
ilang beses kong inunawa at pinaulit ulit isipin.Di no-minsan sasagi sa atin na gagawin ng isang respetadong Pulitiko mula sa isang respetadong pamilya....
Naalala ko ang isang bagay na naishare ko noong nasa sagada ako. “NA ANG MGA WALANG KWENTANG BAGAY AY DAPAT WALA LANG” hindi dapat nabibigyan ng mga malalalim nakahulugan o pag-aaksaya ang mga ito. Sa pangyayaring ito, ang kadahilanan ng masisidhing pagpapalitan ng salita at mga kamao at dapat wala lang ang mga nangyari base sa aking simpleng pagsusuri. Dapat ay alam lang ang simpleng kalulugaran,paggamit ng kapangyarihan at diwa ng kakalipas na kapaskuhan- ang MAGBIGAYAN. Ang kaganapan sa golf course na iyon ay simple sanang natapos at di umabot sa ganong buntalan kung ihahalintulad sa pagganap sana nila ng kanilang responsibilidad nila bilang mga public servant o pulitiko... sanay sila (ang mga pulitiko) ang syang kumilala muna sa mga sarili nila bilang mga public servant, tamang ipakilala nila kung paano nila nauunawaan ang salitang ito na kanilang pinili .... ang siste'y gusto talaga syang pagsilbihan....... ang tanong ko, naka hole-in-one kaya sya at mga kasama nya sa flight nya? proud kaya silang huling dumating at gustong mauna kaya nambugbog na lang?
Ganun talaga, ang sistemang bulok nagsisimula sa mga pulitikong bulok na ang tanging sandata ay ang kabulukang itago at gumamit ng mga taong bulok sa lipunan.
Para sa mga katulad nyong pulikito..maligayang pasko sa inyo at nawa'y maging mabuti na kayo sa mga darating na taon.
P.S. Para kay bambee..Ituloy tuloy lang natin ang laban..hustiya ang kailangan.
Thursday, December 25, 2008
Wednesday, December 24, 2008
An Open Position Paper on FOSS/OSS AND HOUSE BILL 1716
An Open Position Paper on
FOSS/OSS AND HOUSE BILL 1716
December 24, 2008
8layer and Open Source.
Technology is nothing without the right people implementing such.
For our Team, 8layer Technologies, Inc., Open Source is not just a Technology. It is our Philosophy, it is a way of life. Each and every 8lien eats, drinks, and breathes Open Source.
We do believe that FOSS/OSS is for the people who are innovative and resourceful, for those who want to build, share and gain on the benefits of FOSS/OSS. It is for organizations that have a higher discernment on what is better, useful and advantageous.
We strongly believe that the ability to realize the benefits of FOSS/OSS is on the other hand only for those who have the vision far reaching for growth, development, self-reliance -- never on dependence for those things or technology that will impede improvement given the access and liberty to do so.
Most importantly, FOSS/OSS is for those who regard human capital and innovation as the more relevant aspect and ingredient of bringing to fore alleviation of poverty, growth and economic sustainability in the long run.
FOSS/OSS may not be for everybody. Not for the selfish and the spendthrift, not for the poor-willed and the faint-hearted, not for the Asyong Aksayas, Baroks and Juan Tamads.
On House Bill 1716
We believe on preparing systems and mandating for Government and Public Schools the implementation of solutions adhering to Open Standards.
We firmly believe that Government needs to mandate policies on Government IT Purchasing/Spending. On Bidding procedures, item description for bids should define and illustrate functionalities, features and utilities, NOT Brands.
We believe that use of FOSS will eventually make users understand more the technology and its benefits as our own experience and cases serve as valid and living testimonies.
We believe that forward thinking and innovative institutions and companies should encourage use of FOSS/OSS as real and sincere IT Enablers.
But we also believe that we need more open minds and more dedicated result-driven and hard workers to make FOSS/OSS work. FOSS/OSS is ready and is in its prime time, it is just waiting to be taken advantaged of.
On Freedom and On Choice for Government Use of Resources
The manipulation and “abuse of the use” of the term Freedom and Choice is a perturbing concern on the issue of this particular Bill.
FOSS or free software is not necessarily free of charge (not on the price) but you become “free” when you know how to make use of it and take advantage of its benefits.
Advocating freedom of choice on technology platform without other considerations apart from just Government having the free will thus not imposing what technology to use so as not to infringe on rights to exercise freedom of choice is rather a wild card.
It's Really a Matter of Choice
It is therefore our challenge as a nation, and as thinking individuals to determine where lies the greater good for the majority.
If we are so much bothered and concerned on the infringement of our choices and freedom because the benefits of using FOSS/ OSS far better outrun/ outnumber the advantages of using proprietary then let's not use FOSS/OSS.
If we are more of a proud race to be free or of having “freedom” per se to have a seeming choice on which technology platform for government and students to use and this is the prime benefit and criteria over others, then let us not support this cause and bill.
If freedom of “choice” is more important over savings, over knowledge, over empowerment, over enablement, over non-dependence on imported technology, over alleviating ignorance and poverty... then let's not help improve this House Bill 1716 just so we can “exercise” our freedom of choice...
But freedom on what, which and where? ... To purchase IT Solutions and Products without regulation? To use IT funds however government wishes? To stay dependent on technology that will increase budget spending over time? To proliferate ignorance and corruption?
Now, we have a choice.
Team 8layer
24 Dec 2008
FOSS/OSS AND HOUSE BILL 1716
December 24, 2008
8layer and Open Source.
Technology is nothing without the right people implementing such.
For our Team, 8layer Technologies, Inc., Open Source is not just a Technology. It is our Philosophy, it is a way of life. Each and every 8lien eats, drinks, and breathes Open Source.
We do believe that FOSS/OSS is for the people who are innovative and resourceful, for those who want to build, share and gain on the benefits of FOSS/OSS. It is for organizations that have a higher discernment on what is better, useful and advantageous.
We strongly believe that the ability to realize the benefits of FOSS/OSS is on the other hand only for those who have the vision far reaching for growth, development, self-reliance -- never on dependence for those things or technology that will impede improvement given the access and liberty to do so.
Most importantly, FOSS/OSS is for those who regard human capital and innovation as the more relevant aspect and ingredient of bringing to fore alleviation of poverty, growth and economic sustainability in the long run.
FOSS/OSS may not be for everybody. Not for the selfish and the spendthrift, not for the poor-willed and the faint-hearted, not for the Asyong Aksayas, Baroks and Juan Tamads.
On House Bill 1716
We believe on preparing systems and mandating for Government and Public Schools the implementation of solutions adhering to Open Standards.
We firmly believe that Government needs to mandate policies on Government IT Purchasing/Spending. On Bidding procedures, item description for bids should define and illustrate functionalities, features and utilities, NOT Brands.
We believe that use of FOSS will eventually make users understand more the technology and its benefits as our own experience and cases serve as valid and living testimonies.
We believe that forward thinking and innovative institutions and companies should encourage use of FOSS/OSS as real and sincere IT Enablers.
But we also believe that we need more open minds and more dedicated result-driven and hard workers to make FOSS/OSS work. FOSS/OSS is ready and is in its prime time, it is just waiting to be taken advantaged of.
On Freedom and On Choice for Government Use of Resources
The manipulation and “abuse of the use” of the term Freedom and Choice is a perturbing concern on the issue of this particular Bill.
FOSS or free software is not necessarily free of charge (not on the price) but you become “free” when you know how to make use of it and take advantage of its benefits.
Advocating freedom of choice on technology platform without other considerations apart from just Government having the free will thus not imposing what technology to use so as not to infringe on rights to exercise freedom of choice is rather a wild card.
It's Really a Matter of Choice
It is therefore our challenge as a nation, and as thinking individuals to determine where lies the greater good for the majority.
If we are so much bothered and concerned on the infringement of our choices and freedom because the benefits of using FOSS/ OSS far better outrun/ outnumber the advantages of using proprietary then let's not use FOSS/OSS.
If we are more of a proud race to be free or of having “freedom” per se to have a seeming choice on which technology platform for government and students to use and this is the prime benefit and criteria over others, then let us not support this cause and bill.
If freedom of “choice” is more important over savings, over knowledge, over empowerment, over enablement, over non-dependence on imported technology, over alleviating ignorance and poverty... then let's not help improve this House Bill 1716 just so we can “exercise” our freedom of choice...
But freedom on what, which and where? ... To purchase IT Solutions and Products without regulation? To use IT funds however government wishes? To stay dependent on technology that will increase budget spending over time? To proliferate ignorance and corruption?
Now, we have a choice.
Team 8layer
24 Dec 2008
Monday, December 22, 2008
SMBs Turn to IBM Lotus Foundations for a Whole New Approach to the Small Business Server
Press Release on a case study just recently installed in New Jersey.
http://www.prnewswire.com/mnr/ibm/36494/
http://www.prnewswire.com/mnr/ibm/36494/
Edukasyon at ang araw ng pasko
Kung ika'y may kakayanang maghandog sa Araw ng Kapaskuhan, Ano ito? At Sino ang iyon Hahandugan?
Tuwing dumadating ang panahon ng kapaskuhan, sari sari ang sumasagi sa ating isipan.... Ngunit sa kalaunan... ang panahong ito'y para sa mga bata, ang makatanggap sila ng samot saring regalo at sa kalaunan naman para sa atin sa paglipas ng panahon, ang araw ng Pasko ay dapat araw- araw... Pumiho rin sa aking isipan ang isang paksang at yamang napag-uusapan na rin lang, ano bang maganda at makabuluhang ihandog o maaaring ipamahagi? Kaya minsan gustong gusto ko ang panahong ito kasi para bagang andaming biglang bumabait... yong dating di gustong maglimos, napapabigay ng limos... nagpapakain ng mga batang lansangan at nagbibigay ng mga ibat ibang klaseng regalo sa ma orphanages at kung san san pang institusyon... Maganda sa isang banda kasi, kahit mahirap ang buhay at Global Crisis ikanga ay nakukuha pa rin nating maging bukas palad... ngunit sa isang banda naman lalo na umaapaw naman ang karangyaan, e bat tuwing pasko lang?... dagdag pa, ito na ba ang pinakamagandang handog na kaya nilang iaalay sa mga batang ito?
Maiba naman ako pero tungkol pa rin sa Pagsalubog ng Kapaskuhan. Eto't kababasa ko nga lang din sa aming yahoogroup ang patungkol sa aming nalalapit na High School Reunion. Nakakatuwat napakaraming suhestiyon o mga panukala na galing sa aking mga batchmates na matatayog na ang mga narating. Nagkaron pa nga kami ng pagkikita ukol dito kung san nagtalaga ng tinatawag na coregroup. Ito ang grupong inatasang isagawa ang pagtitipon at higit don ay makagawa ng programang hindi lang upang magtipon ang mga makakadalo ngunit ito ang syang magmumungkahi sa buong batch namin ng “pagbabalik sa aming napag-aralan, pinagkatutunan” na siya ring “ pagbabalik sa komunidad” o sa ingles “community responsibility and service”. Maaring mag-iipon muna ng mga kontribusyon habang nasa proceson ng pagtatalaga ng kung ano ang konkretong proyekto... ngunit habang lumalaon, nawawala ata ito sa mahabang thread o usapin ng napipintong reunion... marahil sobrang naexcite ang core group at ang buong batch.
Pero hindi pa din ako nawawalan ng pag-asang TULUYANG maglalaho ang esensya at pagbibigay kabuluhan ng pagtitipon o pagkikita kitang muli makaraan ang labing limang taon. Na sa panahong ito ay masayang magkita kita ang lahat bilang pasasalamat sa aming pamanang edukasyon sa aming mga magulang, guro at ang paaralang na sa amiy nakapagtapos, ngunit mas masayat makabuluhan kung kaya nating makapagbahagi bilang pagpapasalamat at bilang mga edukadot nabiyayaan dahil sa pamana ng edukasyon.
Di pa naman tapos ang lahat, kung kayat kung ako ang hihingan ng opinyon...
sa 100% na kontribusyon. Maaaring 20% ay gamitin sa pagtitipon ng reunion at 80% sa community service o pagbabahagi. Maaaring magkita sa isang simple disente ngunit di galanteng lugar at mag pot luck ng pagkain, inumin at mga bagong masasaya at makulay na kwento na dagdagan pa ng mga pangakong “let's keep in touch”.
Ang naiisip kong tema ng reunion "15 years na at 15years na programa para sa edukasyon ng mga susunod na henerasyon"... madaling sabihin pero mahirap i-commit... dahil hindi lang pondo ang kailangan kundi mga taong magcocommit na isasakatuparan ang programang ito, sustainabiity ikanga. Ngunit kung hindi kami magsisimula, wala kaming maliit man lang na naisakatuparan.
Ang idea na ito ay "SA GANANG AKIN LANG NAMAN". Sa araw araw kasi na paglibot ko sa kalye ng Metro Manila, nakakabagabag na ang nakikita kong mukha ng edukasyon.
Sa isang maikling komersyal nga sa TV, ipinakita dito yung batang lansangang babae na inabutan ng mansanas ng isang mama. Imbes na matuwa o makitaan ng ngiti sa mukha ang bata, nag akalang may kapalit ito kaya normal nyang hinawakan ang sinturon ng mama at umakmang tatangalin ito. =) sa GANANG AKIN rin lang..ITO NA ANG PANAHON..ANG UMAKSYON!
Eto.. sesegue ako sa edukasyon.
Ilang libro na ang nabasa ko at mga kanta na din ang aking napakinggan patungkol sa edukasyon.
Nariyan ngang nakasulat na din ako ng ilang sanaysay at tula sa temang pagpapahalaga ng pagaaral at edukasyon na may kasamang pagpapasalamat sa aming mga magulang. malinaw na sinasabi na ito daw ang "natatanging" pamana ng ating mga ama at ina. Hindi barya, hindi ang mga bahay at lupa o mga kagamitan KUNDI ang kaalaman upang maging handa sa mga haharapin sa buhay at mga pagsubok. Maging handa sa mga tinatawag na balakid ng panahon.
Naisip ko din ang mga batang susunod sa atin at ang patuloy na panganganib ng kalidad ng edukasyon ang para sa kanila. Habang pamahal nang pamahal ang edukasyon, palabnaw naman ng palabnaw ang kanilang mga nalalaman.... Napakarami pang dapat trabahuhin at tyagain.
Di na ako lalayo pa, naalala ko lang din ang aking “artistahing” pinsan (magandat modelo kasi) na na kamakailan lang ay nagtapos ng magdebut at ngayon ay OJT o nagsasanay sa amin ng basic IT at marketing. Humingi ako ng ilang minuto nya at nagdiskurso kami patungkol sa buhay at edukasyon, Nakibalita sa mga bagay bagay na pinakakaabalahan ng aking mga tito at tita at iba pang mga pinsan. Aking masusing binigyan ng diin ang mga diskarte at mga hirap noong akoy nasa kolehiyo para makagraduate sa kursong gustong gusto ko..ang pagiging inhinyero. Nais ko din kasing maibahagi na hindi kahit kailan hadlang ang hindi na kaya ng mga magulang natin kung bakit hindi na tayo magtutuloy sa mga bagay bagay na gusto natin o sa edukasyon na gusto natin. Sapagkat dahilan o ang pagdadahilan ang syang matinding kalaban at pagpreno o pagpinid sa mga pangarap.
Kung kaya't pasisinayaan namin at pagsisikapang makapaghandog ng makabuluhang pagpapayaman sa mga nais magtapos o madagdagan ang kanilang kaalaman sa kabila ng kanilang hikahos o kahirapan sa buhay.... Mahirap ito alam ko, pero yon ang masarap iregalo.. ang isang bagay na gusto ng reregaluhan mo, magagamit o kapaki-pakinabang at lalo na yong pinaghirapan mong isipin para sa kanya.
P.S.
Para sa isang kaklase. Maligayang pagbati sa at3event sa matagumpay na pagdaraos ng “story telling outreach program” nitong nakaraang december 20. tuloy tuloy lang...
Tuwing dumadating ang panahon ng kapaskuhan, sari sari ang sumasagi sa ating isipan.... Ngunit sa kalaunan... ang panahong ito'y para sa mga bata, ang makatanggap sila ng samot saring regalo at sa kalaunan naman para sa atin sa paglipas ng panahon, ang araw ng Pasko ay dapat araw- araw... Pumiho rin sa aking isipan ang isang paksang at yamang napag-uusapan na rin lang, ano bang maganda at makabuluhang ihandog o maaaring ipamahagi? Kaya minsan gustong gusto ko ang panahong ito kasi para bagang andaming biglang bumabait... yong dating di gustong maglimos, napapabigay ng limos... nagpapakain ng mga batang lansangan at nagbibigay ng mga ibat ibang klaseng regalo sa ma orphanages at kung san san pang institusyon... Maganda sa isang banda kasi, kahit mahirap ang buhay at Global Crisis ikanga ay nakukuha pa rin nating maging bukas palad... ngunit sa isang banda naman lalo na umaapaw naman ang karangyaan, e bat tuwing pasko lang?... dagdag pa, ito na ba ang pinakamagandang handog na kaya nilang iaalay sa mga batang ito?
Maiba naman ako pero tungkol pa rin sa Pagsalubog ng Kapaskuhan. Eto't kababasa ko nga lang din sa aming yahoogroup ang patungkol sa aming nalalapit na High School Reunion. Nakakatuwat napakaraming suhestiyon o mga panukala na galing sa aking mga batchmates na matatayog na ang mga narating. Nagkaron pa nga kami ng pagkikita ukol dito kung san nagtalaga ng tinatawag na coregroup. Ito ang grupong inatasang isagawa ang pagtitipon at higit don ay makagawa ng programang hindi lang upang magtipon ang mga makakadalo ngunit ito ang syang magmumungkahi sa buong batch namin ng “pagbabalik sa aming napag-aralan, pinagkatutunan” na siya ring “ pagbabalik sa komunidad” o sa ingles “community responsibility and service”. Maaring mag-iipon muna ng mga kontribusyon habang nasa proceson ng pagtatalaga ng kung ano ang konkretong proyekto... ngunit habang lumalaon, nawawala ata ito sa mahabang thread o usapin ng napipintong reunion... marahil sobrang naexcite ang core group at ang buong batch.
Pero hindi pa din ako nawawalan ng pag-asang TULUYANG maglalaho ang esensya at pagbibigay kabuluhan ng pagtitipon o pagkikita kitang muli makaraan ang labing limang taon. Na sa panahong ito ay masayang magkita kita ang lahat bilang pasasalamat sa aming pamanang edukasyon sa aming mga magulang, guro at ang paaralang na sa amiy nakapagtapos, ngunit mas masayat makabuluhan kung kaya nating makapagbahagi bilang pagpapasalamat at bilang mga edukadot nabiyayaan dahil sa pamana ng edukasyon.
Di pa naman tapos ang lahat, kung kayat kung ako ang hihingan ng opinyon...
sa 100% na kontribusyon. Maaaring 20% ay gamitin sa pagtitipon ng reunion at 80% sa community service o pagbabahagi. Maaaring magkita sa isang simple disente ngunit di galanteng lugar at mag pot luck ng pagkain, inumin at mga bagong masasaya at makulay na kwento na dagdagan pa ng mga pangakong “let's keep in touch”.
Ang naiisip kong tema ng reunion "15 years na at 15years na programa para sa edukasyon ng mga susunod na henerasyon"... madaling sabihin pero mahirap i-commit... dahil hindi lang pondo ang kailangan kundi mga taong magcocommit na isasakatuparan ang programang ito, sustainabiity ikanga. Ngunit kung hindi kami magsisimula, wala kaming maliit man lang na naisakatuparan.
Ang idea na ito ay "SA GANANG AKIN LANG NAMAN". Sa araw araw kasi na paglibot ko sa kalye ng Metro Manila, nakakabagabag na ang nakikita kong mukha ng edukasyon.
Sa isang maikling komersyal nga sa TV, ipinakita dito yung batang lansangang babae na inabutan ng mansanas ng isang mama. Imbes na matuwa o makitaan ng ngiti sa mukha ang bata, nag akalang may kapalit ito kaya normal nyang hinawakan ang sinturon ng mama at umakmang tatangalin ito. =) sa GANANG AKIN rin lang..ITO NA ANG PANAHON..ANG UMAKSYON!
Eto.. sesegue ako sa edukasyon.
Ilang libro na ang nabasa ko at mga kanta na din ang aking napakinggan patungkol sa edukasyon.
Nariyan ngang nakasulat na din ako ng ilang sanaysay at tula sa temang pagpapahalaga ng pagaaral at edukasyon na may kasamang pagpapasalamat sa aming mga magulang. malinaw na sinasabi na ito daw ang "natatanging" pamana ng ating mga ama at ina. Hindi barya, hindi ang mga bahay at lupa o mga kagamitan KUNDI ang kaalaman upang maging handa sa mga haharapin sa buhay at mga pagsubok. Maging handa sa mga tinatawag na balakid ng panahon.
Naisip ko din ang mga batang susunod sa atin at ang patuloy na panganganib ng kalidad ng edukasyon ang para sa kanila. Habang pamahal nang pamahal ang edukasyon, palabnaw naman ng palabnaw ang kanilang mga nalalaman.... Napakarami pang dapat trabahuhin at tyagain.
Di na ako lalayo pa, naalala ko lang din ang aking “artistahing” pinsan (magandat modelo kasi) na na kamakailan lang ay nagtapos ng magdebut at ngayon ay OJT o nagsasanay sa amin ng basic IT at marketing. Humingi ako ng ilang minuto nya at nagdiskurso kami patungkol sa buhay at edukasyon, Nakibalita sa mga bagay bagay na pinakakaabalahan ng aking mga tito at tita at iba pang mga pinsan. Aking masusing binigyan ng diin ang mga diskarte at mga hirap noong akoy nasa kolehiyo para makagraduate sa kursong gustong gusto ko..ang pagiging inhinyero. Nais ko din kasing maibahagi na hindi kahit kailan hadlang ang hindi na kaya ng mga magulang natin kung bakit hindi na tayo magtutuloy sa mga bagay bagay na gusto natin o sa edukasyon na gusto natin. Sapagkat dahilan o ang pagdadahilan ang syang matinding kalaban at pagpreno o pagpinid sa mga pangarap.
Kung kaya't pasisinayaan namin at pagsisikapang makapaghandog ng makabuluhang pagpapayaman sa mga nais magtapos o madagdagan ang kanilang kaalaman sa kabila ng kanilang hikahos o kahirapan sa buhay.... Mahirap ito alam ko, pero yon ang masarap iregalo.. ang isang bagay na gusto ng reregaluhan mo, magagamit o kapaki-pakinabang at lalo na yong pinaghirapan mong isipin para sa kanya.
P.S.
Para sa isang kaklase. Maligayang pagbati sa at3event sa matagumpay na pagdaraos ng “story telling outreach program” nitong nakaraang december 20. tuloy tuloy lang...
Sunday, December 21, 2008
muling pag ba-blog at ang isang linggong pag-ibig este isang linggong pagbebertday ni insan renan.
muling pag ba-blog at ang isang linggong pag-ibig este isang linggong pagbebertday ni insan renan.
try ko lang uling mag lagay ng isang kwento bago matapos ang taon na nanginginig nginig ng magpaalam(ang 2008) at tila ata dumadami na ang aking mga gawain at mga nagagawa sa kapaligiran at nagtatampo na itong blog ko dahil matagal din akong hindi nagtala ng ilang kwento.di makakalimutang mga kwento.
isang lingong lasingan, record holder ngayon itong aking pinsan na si renan (ang 8lien na may pinakamahabang bertday at araw araw na inuman). dahil mula pa ng rebootcamp.2008 (team building ng 8layer sa candelaria zambales-potipot island)n oong nakaraaang hanggang december 13 hanggang itong anniversary ng 70's bistro at kaarawan ni chikoy ng "the jerks" eh walang humpay ang selebrasyon sa tuwing sasapit ang gabi.
22 years old sya noong december 15
23 years old sya noong december 16
24 years old sya noong december 17
25 years old sya noong december 18
26 years old sya noong december 19
iyong lang ang kapalit, mabilis na pagtanda. ganun talaga ang kapalit pag masyadong masaya =).
pahabol:
-ano kayang masasabi ni roz dito? ang isa naming sysop na 8lien na laging nariyan para sa aming lahat.
-anak alak! may klasmeyt na pala tayong bago itong si willie na certified artista.
-naalala ko lang yung P1000.00 (dalawang limang daan) ni renan na naginginignginig pang lumabas sa wallet nya noong panahong nasa papajeks kame =).
try ko lang uling mag lagay ng isang kwento bago matapos ang taon na nanginginig nginig ng magpaalam(ang 2008) at tila ata dumadami na ang aking mga gawain at mga nagagawa sa kapaligiran at nagtatampo na itong blog ko dahil matagal din akong hindi nagtala ng ilang kwento.di makakalimutang mga kwento.
isang lingong lasingan, record holder ngayon itong aking pinsan na si renan (ang 8lien na may pinakamahabang bertday at araw araw na inuman). dahil mula pa ng rebootcamp.2008 (team building ng 8layer sa candelaria zambales-potipot island)n oong nakaraaang hanggang december 13 hanggang itong anniversary ng 70's bistro at kaarawan ni chikoy ng "the jerks" eh walang humpay ang selebrasyon sa tuwing sasapit ang gabi.
22 years old sya noong december 15
23 years old sya noong december 16
24 years old sya noong december 17
25 years old sya noong december 18
26 years old sya noong december 19
iyong lang ang kapalit, mabilis na pagtanda. ganun talaga ang kapalit pag masyadong masaya =).
pahabol:
-ano kayang masasabi ni roz dito? ang isa naming sysop na 8lien na laging nariyan para sa aming lahat.
-anak alak! may klasmeyt na pala tayong bago itong si willie na certified artista.
-naalala ko lang yung P1000.00 (dalawang limang daan) ni renan na naginginignginig pang lumabas sa wallet nya noong panahong nasa papajeks kame =).
Friday, December 12, 2008
Monday, November 24, 2008
my uclinux
madami dami din akong hindi naisulat nitong mga nagdaan araw.
alam ko yung iba nagtatanong, wala bang bagong post si r3d3ye?
pasensya ang daming tinutukan at inasikaso.
yung blog ko patungkol sa reunion ng patatag,ang aking hindi pagkadalo sa coregroup meeting ng HCAbatch93, ang mga huling inuman kasama sila anakalak at mga bagong katoto,ang kwento sa likod ng tunay na "artista" na si willy at mga technical posting ay susubukan kong mailathalat o mailagay sa blog na ito sa susunod na mga araw.
sa ngayon marahil ang masasabi ko lang ay nagbunga din ang pagpapagod at pagpupuyat; eto yung kumain ng maraming araw ko nitong nakaraan at ang kadahilanan na kahit naglalakad ako sa kalye ay patuloy na nagpoprogram yung utak ko sa daan at di mapakali.gawa na rin yung aking customized version na uclinux,wala pang pangalan itong distro ko na ito sa ngayon,tapos na ang kernel hacking sa wakas(marahil sa tulong ng kapangyarihan ng tinapay na gardenia at may palaman na reno at partner nitong isang tasang kape...at isa pang tasang kape);nakakatuwa din na dalawang (2)MB lang ang laki nito OS na ito, dito din mababanaag na nakashoot na yung libg729ab.so, distro ko ito para sa asterisk project ko. GUI na at documentation ang laruan at isasama ko nalang ang mga ito sa aking aklat na asterisk na ginagawa.
maraming salamat sa nagbigay ng inspirasyon para sa proyektong ito...
alam ko yung iba nagtatanong, wala bang bagong post si r3d3ye?
pasensya ang daming tinutukan at inasikaso.
yung blog ko patungkol sa reunion ng patatag,ang aking hindi pagkadalo sa coregroup meeting ng HCAbatch93, ang mga huling inuman kasama sila anakalak at mga bagong katoto,ang kwento sa likod ng tunay na "artista" na si willy at mga technical posting ay susubukan kong mailathalat o mailagay sa blog na ito sa susunod na mga araw.
sa ngayon marahil ang masasabi ko lang ay nagbunga din ang pagpapagod at pagpupuyat; eto yung kumain ng maraming araw ko nitong nakaraan at ang kadahilanan na kahit naglalakad ako sa kalye ay patuloy na nagpoprogram yung utak ko sa daan at di mapakali.gawa na rin yung aking customized version na uclinux,wala pang pangalan itong distro ko na ito sa ngayon,tapos na ang kernel hacking sa wakas(marahil sa tulong ng kapangyarihan ng tinapay na gardenia at may palaman na reno at partner nitong isang tasang kape...at isa pang tasang kape);nakakatuwa din na dalawang (2)MB lang ang laki nito OS na ito, dito din mababanaag na nakashoot na yung libg729ab.so, distro ko ito para sa asterisk project ko. GUI na at documentation ang laruan at isasama ko nalang ang mga ito sa aking aklat na asterisk na ginagawa.
maraming salamat sa nagbigay ng inspirasyon para sa proyektong ito...
Sunday, November 09, 2008
dobleng "S" (sumbrero at starbucks) dobleng swerte
kakabili ko ng bagong sumbrero sa bench sa SM west, ang dahilan ko lang ng pagbili ay dahil may numero "8" sya na nakatahi sa harapan nito. =) maniwala ka't hindi na sa halagang tatlong daang piso...sa wakas nagkaroon din ako ng bagong sumbrero. matagal na din kasi kung kailan ako nagkaroon nito. sa aking pagbabaliktanaw ang huli na kung hindi ako nag kakamali ay yung "redhat" pa iyon na galing sa amerika na nawala sa pangasinan noong panahong bumibisita kami sa isang client para sa SLA.
matapos bumili sa sumbrero sa bench ay nag sturbucks coffee muna ako sandali, dito ay bumili naman ako ng aking ng isang malamig na kape; swak na swak sa pag-abot ng resibo ang pagbiskas ng isang teenager na crew ang "sir alam nyo na po yung www.mystarbucksvisit-ph.com ng starbucks...etc...survey" sabi ko nalang "OO", pag basa ko sa resibo may "complimentary beverage ako" ayus! panalo.
may bonus pa akong "promo card" at may isang sticker na ako...eto't simula na naman pala ang tatakan ng sticker sa kapihang ito para sa "Limited Edition na Starbucks COffee 2009 planner" dating gawi na namang muli tamang tambay tamang tatak tamang planner...
aba naalala ko lang yung 2008 na planner ko na galing din sa starbucks last year ay hindi ko masyadong nagamit, kasi yung calendar at notes ng thunderbird ang nagtratrabaho para sa aking mga asignatura at mga miting.
sa aking compimentary na kape...suwerte lang!
sa aking bagong sumbrero na may otso...hatid ay swerte..
matapos bumili sa sumbrero sa bench ay nag sturbucks coffee muna ako sandali, dito ay bumili naman ako ng aking ng isang malamig na kape; swak na swak sa pag-abot ng resibo ang pagbiskas ng isang teenager na crew ang "sir alam nyo na po yung www.mystarbucksvisit-ph.com ng starbucks...etc...survey" sabi ko nalang "OO", pag basa ko sa resibo may "complimentary beverage ako" ayus! panalo.
may bonus pa akong "promo card" at may isang sticker na ako...eto't simula na naman pala ang tatakan ng sticker sa kapihang ito para sa "Limited Edition na Starbucks COffee 2009 planner" dating gawi na namang muli tamang tambay tamang tatak tamang planner...
aba naalala ko lang yung 2008 na planner ko na galing din sa starbucks last year ay hindi ko masyadong nagamit, kasi yung calendar at notes ng thunderbird ang nagtratrabaho para sa aking mga asignatura at mga miting.
sa aking compimentary na kape...suwerte lang!
sa aking bagong sumbrero na may otso...hatid ay swerte..
Saturday, November 08, 2008
ang mga batang gulod matapos ang labing limang taon
kanina matapos kong magawa ang ilang mga online support para dun aming mga kliyente.
nag check ako ng yahoo mail/HCAbatch93 ko at nakita ko yung email ni doc patungkol sa aming nagdaang meeting sa the "BLOCK" upang mapagusapan ang napipintong "hca batch 93" reunion.
eto yung mga subject ng email ni doc; ang [HCAbatch93] Reunion Update: A Call For Volunteers
at ang Hello core group! :-)
nakakatuwa lang isipin kahit 10 ang inaasaahang dadalo sa miting ay may 7 namang dumating na kung saan ramdam mo ang presensya at parang reunion na din, banaag ang mga kwentuhang high school...mga sigawaw at malalakas na boses nag nagbibigay diin sa mga pag miss at kasabikang makapag update sa isa't isa at makipagkamustahan . mga alaala at tawanan,kainan ng pasta at beer sa mesa...lahat ng ito ay nag-pasulit ng gabi na tila kami na lang ata ang nag sara ng SM ng panahong iyon. Baka maging istorya sa kulit at kung idagdag mo pa ang kwentong bagong bakal sa ngipin,kwentuhang sexy at kapayatan,kurbata at magandang bikas ni atorney,ang pagtuturo ng values educ sa holychild,bahaginang istoryang canada,mga usaping anong section na hinaluan ng mga tanong na "sinong teacher mo?" at mga kwentong "laruan"..jen (ni-quote ko yung text mo sa akin after ng miting"-LARUAN =),syempre di magtatapos ang gabi ng walang "OUTPUT" patungkol sa pag-paplano (doc at arturo saludo ako sa inyo..ituloy ang sipag!!!)..walang katapusan...pilit na hinahatak ng oras ang panahon at kailangan ng maguwian muna at magpahinga . sayang nga lang at hindi nakapunta sila (Joven,Noreen at Aura)
Kung ano ang mangyayari at ang mga susunod na kabanata, hindi ko pa masabi.
ng malinaw palang sa akin ay may mga inisyatibo nang ginagawa ang mga naitalagang "core group". matapos ang labing limang taon eto't mag-kakakulay muli o nabibigyang kulay ang mga dating samahan at kulit ng mga batang holy child...ang mga batang gulod.
mga dumalo na nagdaang miting para sa initial na usaping reunion.
1. Kristine Pablo
2. Jennifer B. Ecleo
3. Jeanette C. Cuenca
4. Meric Mara
5. Atty. Richard Pascual
6. Arturo Tansioco III
7. Darius del Rosario
araw ng miting: November 6, 2008 (Thursday), 7pm to 10pm.
PS: doc darius...salamat sa mainit na kape..pam-pahimasmas tsaka kristine salamat sa pagbaon ng camera mo na galing pa ng china
nag check ako ng yahoo mail/HCAbatch93 ko at nakita ko yung email ni doc patungkol sa aming nagdaang meeting sa the "BLOCK" upang mapagusapan ang napipintong "hca batch 93" reunion.
eto yung mga subject ng email ni doc; ang [HCAbatch93] Reunion Update: A Call For Volunteers
at ang Hello core group! :-)
nakakatuwa lang isipin kahit 10 ang inaasaahang dadalo sa miting ay may 7 namang dumating na kung saan ramdam mo ang presensya at parang reunion na din, banaag ang mga kwentuhang high school...mga sigawaw at malalakas na boses nag nagbibigay diin sa mga pag miss at kasabikang makapag update sa isa't isa at makipagkamustahan . mga alaala at tawanan,kainan ng pasta at beer sa mesa...lahat ng ito ay nag-pasulit ng gabi na tila kami na lang ata ang nag sara ng SM ng panahong iyon. Baka maging istorya sa kulit at kung idagdag mo pa ang kwentong bagong bakal sa ngipin,kwentuhang sexy at kapayatan,kurbata at magandang bikas ni atorney,ang pagtuturo ng values educ sa holychild,bahaginang istoryang canada,mga usaping anong section na hinaluan ng mga tanong na "sinong teacher mo?" at mga kwentong "laruan"..jen (ni-quote ko yung text mo sa akin after ng miting"-LARUAN =),syempre di magtatapos ang gabi ng walang "OUTPUT" patungkol sa pag-paplano (doc at arturo saludo ako sa inyo..ituloy ang sipag!!!)..walang katapusan...pilit na hinahatak ng oras ang panahon at kailangan ng maguwian muna at magpahinga . sayang nga lang at hindi nakapunta sila (Joven,Noreen at Aura)
Kung ano ang mangyayari at ang mga susunod na kabanata, hindi ko pa masabi.
ng malinaw palang sa akin ay may mga inisyatibo nang ginagawa ang mga naitalagang "core group". matapos ang labing limang taon eto't mag-kakakulay muli o nabibigyang kulay ang mga dating samahan at kulit ng mga batang holy child...ang mga batang gulod.
mga dumalo na nagdaang miting para sa initial na usaping reunion.
1. Kristine Pablo
2. Jennifer B. Ecleo
3. Jeanette C. Cuenca
4. Meric Mara
5. Atty. Richard Pascual
6. Arturo Tansioco III
7. Darius del Rosario
araw ng miting: November 6, 2008 (Thursday), 7pm to 10pm.
PS: doc darius...salamat sa mainit na kape..pam-pahimasmas tsaka kristine salamat sa pagbaon ng camera mo na galing pa ng china
Monday, November 03, 2008
Sunday, November 02, 2008
Sa araw ng mga patay
sa panonood ng telebisyon kitang kita na madami pa din ang mga taong hindi papaawat sa pagbisita sa sementeryo ng kani-kanilang mga namaalam sa buhay mapamayaman man o mahirap. simpleng kandila ang dala o pangmarangya man. ngunit sa pag-gugunita at panalingin ay kitang kita at dama ang pag-iisang diwa.
marahil ang iba ay tapos na sa selebrasyon? nariyan kasing madami pa din ang mga ayaw papaawat, ang ibang mga tao ay nagwawaldas na at nagpapalamig sa mga malls yung iba sa sa kanya kanyang paboritong pook pasyalan tulad ng eastwood at metrowalk marahil nag bi-beer at masayang nag kukwentuhan na samantalang yung iba at sabay sabay nag aabaginoong maria at marahan ang pagsisindi ng mga kandila sa harapan ng mga puntod. kanya kanyang buhay...sa araw ng mga patay.
kung ako ang mag kukwento patungkol sa akin.
sobrang payak ng aking pagseselebra, konting dasal at pag-gunita ng mga taong nakasalamuha ko nung panahong buhay sila na na ngayon at wala na..namayapa na...masasayang alala.
tulad ng mga pag-gugupit ng buhok ko noong ako ay bata pa ng aking lolo pasto na talagang makikita mo ang pagtatampo nya pag di sya ang mag-gugupit ng buhok ko.
tulad ng lolo eduardo ko na syang nagturo sa aking magsaka at magtanim; di ko din nakakalimutan ang buntot ng page at mga usapang "mag lolo at mag apo" namin.
tulad ng pag ti-trip namin ng ice candy ang tita cyntia ko sa umaga at bago matulog di ko din malilimutan ang mga pasalubong nyang hamburger tuwing uuwi sya galing sa opisina
at marami pang iba...mga kaibigan..kamag-anak..inaanak..at iba pang mga mahal sa buhay.
pag-gunita...pag-alaala...pag-luha at pag ngiti.
aking mga simpleng gawi sa araw ng undas...
marahil ang iba ay tapos na sa selebrasyon? nariyan kasing madami pa din ang mga ayaw papaawat, ang ibang mga tao ay nagwawaldas na at nagpapalamig sa mga malls yung iba sa sa kanya kanyang paboritong pook pasyalan tulad ng eastwood at metrowalk marahil nag bi-beer at masayang nag kukwentuhan na samantalang yung iba at sabay sabay nag aabaginoong maria at marahan ang pagsisindi ng mga kandila sa harapan ng mga puntod. kanya kanyang buhay...sa araw ng mga patay.
kung ako ang mag kukwento patungkol sa akin.
sobrang payak ng aking pagseselebra, konting dasal at pag-gunita ng mga taong nakasalamuha ko nung panahong buhay sila na na ngayon at wala na..namayapa na...masasayang alala.
tulad ng mga pag-gugupit ng buhok ko noong ako ay bata pa ng aking lolo pasto na talagang makikita mo ang pagtatampo nya pag di sya ang mag-gugupit ng buhok ko.
tulad ng lolo eduardo ko na syang nagturo sa aking magsaka at magtanim; di ko din nakakalimutan ang buntot ng page at mga usapang "mag lolo at mag apo" namin.
tulad ng pag ti-trip namin ng ice candy ang tita cyntia ko sa umaga at bago matulog di ko din malilimutan ang mga pasalubong nyang hamburger tuwing uuwi sya galing sa opisina
at marami pang iba...mga kaibigan..kamag-anak..inaanak..at iba pang mga mahal sa buhay.
pag-gunita...pag-alaala...pag-luha at pag ngiti.
aking mga simpleng gawi sa araw ng undas...
Thursday, October 30, 2008
maligayang kaarawan
kaarawan ng aking nanay kahapon at sa text lang kami nagkaroon ng pagkakataong magkabatian,kamustahan at konting palitan ng mensahe para sa isat isa. ayaw ko na din muna sya kasing istorbuhin sa kanyang mga nais gawin dahil alam kong madami din syang dapat asikasuhin sa araw nyang ito. naplano o plinano na nya ang ilang mga bagay-bagay para sa kanyang kaarawan...nariyan na nga ang tradition at dating gawi na pagluluto ng pansit at pagpunta sa baklaran para magsimba.
kaya Ma,sana kahit papaano ay napaligaya kita sa iyong kaarawan.mag-iingat ka lagi at alagaan ang iyong sarili. lagi lang kaming nasa tabi mo at aagapay sa lahat ng iyong mga pangangailangan sa buhay...maligayang bati sa iyong kaarawan...
pahabol: Doc Darius HAPPY BERTDAY DIN PALA! sabay nga pala kayo ng mama ko.
kaya Ma,sana kahit papaano ay napaligaya kita sa iyong kaarawan.mag-iingat ka lagi at alagaan ang iyong sarili. lagi lang kaming nasa tabi mo at aagapay sa lahat ng iyong mga pangangailangan sa buhay...maligayang bati sa iyong kaarawan...
pahabol: Doc Darius HAPPY BERTDAY DIN PALA! sabay nga pala kayo ng mama ko.
Sunday, October 26, 2008
TU-IN-WAN coffee
GUSTO KO LANG ISIPIN ITONG EKSENA NA ITO.
Ang aming tambayan sa republika de kapay sa likod ng quezon cityhall ay naligaw na naman kami para mag kape
kitang kita yung dalawang poster na nakapaskin sa mga dingding at nakasulat dito ang mga katagang "TAMBAYAN SA KA-PAY SA ARAW NG MGA PATAY"
magdamagan mula 7pm, October 31.
bago humaba yung aking mga ikukuweto, sa tabi kasi ng kapay ay may bagong tayong starbucks coffee.
sa kapay dito kami nagkakape
sa starbucks dito kami tumatae (nilalabas ang kinaing tinapay at kape)
sa kapay masarap at mura ang kape
sa starbucks masarap tumae para kasing hotel at libre
kaya pag kakape sa kapay at na ebs na, sa starbucks naman ang tuloy.
Ang tawag ko dito ay TU-IN-WAN coffee.
GUSTO KO LANG ISIPIN ITONG EKSENA NA ITO sabay ngiti =).
Ang aming tambayan sa republika de kapay sa likod ng quezon cityhall ay naligaw na naman kami para mag kape
kitang kita yung dalawang poster na nakapaskin sa mga dingding at nakasulat dito ang mga katagang "TAMBAYAN SA KA-PAY SA ARAW NG MGA PATAY"
magdamagan mula 7pm, October 31.
bago humaba yung aking mga ikukuweto, sa tabi kasi ng kapay ay may bagong tayong starbucks coffee.
sa kapay dito kami nagkakape
sa starbucks dito kami tumatae (nilalabas ang kinaing tinapay at kape)
sa kapay masarap at mura ang kape
sa starbucks masarap tumae para kasing hotel at libre
kaya pag kakape sa kapay at na ebs na, sa starbucks naman ang tuloy.
Ang tawag ko dito ay TU-IN-WAN coffee.
GUSTO KO LANG ISIPIN ITONG EKSENA NA ITO sabay ngiti =).
Saturday, October 25, 2008
8ix TeleVantage: Power of Modern Day Communication for LESS
The 8ix TeleVantage is aptly the Telephony System for the growing SME's.
Imagine a Plug and Play IP-PBX Appliance with these features:
● Up to 8 PSTN Port
● Up to 75 local lines
● VoIP Capable Solution (Voice Over IP gateway)
● Voice Mail System
○ with Voicemail to Email service
● Automated Attendant or IVRS (Interactive Voice Response Service)
● Automatic Call Distribution
● Music On Hold Server
● Call Transfer
● Call Waiting
● Call Forward on Busy
● Configurable to any Phone Medium (Analog, IP-Phones)
○ Optional Add-ons
■ Call Detail Records (CDR)
■ Efax – Web Based and Paperless Facsimile Solution
The 8ix TeleVantage for SME's is a robust technology that focuses on the need of companies who want to BE ASSURED on their INVESTMENT FOR their telephony requirements. 8ix System is among the reliable solutions from 8layer Technologies that revolutionizes telephony integrating the most cost-effective tools, primarily the powerful Asterisk technology. 8layer Technologies is a Pioneer,Market Leader and Innovator on Open Source Technologies.
With the cost-efficient, feature-rich and scaled with enhanced functionality of the 8ix TeleVantage, Security and Reliability is never compromised.
AGAIN, Imagine this Plug and Play IP-PBX Appliance with the:
Introductory Price Offering at Php 100,000.00 ONLY
and comes with four (4) IP-Phones.
**one year warranty and maintenance included
Interested parties may email info@8layertech.com or call 706.05.01/02.
Imagine a Plug and Play IP-PBX Appliance with these features:
● Up to 8 PSTN Port
● Up to 75 local lines
● VoIP Capable Solution (Voice Over IP gateway)
● Voice Mail System
○ with Voicemail to Email service
● Automated Attendant or IVRS (Interactive Voice Response Service)
● Automatic Call Distribution
● Music On Hold Server
● Call Transfer
● Call Waiting
● Call Forward on Busy
● Configurable to any Phone Medium (Analog, IP-Phones)
○ Optional Add-ons
■ Call Detail Records (CDR)
■ Efax – Web Based and Paperless Facsimile Solution
The 8ix TeleVantage for SME's is a robust technology that focuses on the need of companies who want to BE ASSURED on their INVESTMENT FOR their telephony requirements. 8ix System is among the reliable solutions from 8layer Technologies that revolutionizes telephony integrating the most cost-effective tools, primarily the powerful Asterisk technology. 8layer Technologies is a Pioneer,Market Leader and Innovator on Open Source Technologies.
With the cost-efficient, feature-rich and scaled with enhanced functionality of the 8ix TeleVantage, Security and Reliability is never compromised.
AGAIN, Imagine this Plug and Play IP-PBX Appliance with the:
Introductory Price Offering at Php 100,000.00 ONLY
and comes with four (4) IP-Phones.
**one year warranty and maintenance included
Interested parties may email info@8layertech.com or call 706.05.01/02.
geda project
SHARE KO LANG,naalala ko lang ito ng nagbalik tanaw ako sa binabasa kong e-book patungkol sa VoIP.
Aoccdrnig to rsereach at an Elingsh uinervtisy, it deosn’t mttaer in waht oredr the ltteers in a wrod are, the
olny iprmoetnt tihng is taht frist and lsat ltteres are in the rghit pclae. The rset can be a toatl mses and you
can sitll raed it wouthit a porbelm. Tihs is bcuseae we do not raed ervey lteter by istlef, but the wrod as a
wlohe.” (The source of this quote is unknown―see http://www.bisso.com/ujg_archives/000228.html.) We do
the same thing with sound―if there is enough information, our brain can fill in the gaps
ngayon nandito ako sa libis para sa mga brainstorming ng mga projects at habang nag iinternet ako naligaw ako sa isang website na ito http://geda.seul.org/, naalala ko tuloy nung nag aaral ako nung college. marami rami din akong mga software na nasubukan na hawig nito para sa aking major na subject na kung saan malaking factor yung tinatawag na PCB layout o design. naaalala ko nga din na dumadayo pa ako noong sa EGImall sa buendia para makahanap ng mga software na ginagamit namin sa aming electronics and logic na subject.
ngayon eto, sa sobrang mature na ng IT, ng opensource..eto't may isang project na libre at pwedeng pwedeng ituro at gamitin sa mga eskwelahan. (ADAMSON..CpE..gising!,kung sino man yung chairperson ngayon ay sana may magagandang programa para sa mga estudyante)
What is gEDA?
The gEDA project has produced and continues working on a full GPL'd suite of Electronic Design Automation tools. These tools are used for electrical circuit design, schematic capture, simulation, prototyping, and production. Currently, the gEDA project offers a mature suite of free software applications for electronics design, including schematic capture, attribute management, bill of materials (BOM) generation, netlisting into over 20 netlist formats, analog and digital simulation, and printed circuit board (PCB) layout.
The gEDA project was started because of the lack of free EDA tools for UNIX. The tools are being developed mainly on GNU/Linux machines, but considerable effort is being made to make sure that gEDA runs on other UNIX variants.
Aoccdrnig to rsereach at an Elingsh uinervtisy, it deosn’t mttaer in waht oredr the ltteers in a wrod are, the
olny iprmoetnt tihng is taht frist and lsat ltteres are in the rghit pclae. The rset can be a toatl mses and you
can sitll raed it wouthit a porbelm. Tihs is bcuseae we do not raed ervey lteter by istlef, but the wrod as a
wlohe.” (The source of this quote is unknown―see http://www.bisso.com/ujg_archives/000228.html.) We do
the same thing with sound―if there is enough information, our brain can fill in the gaps
ngayon nandito ako sa libis para sa mga brainstorming ng mga projects at habang nag iinternet ako naligaw ako sa isang website na ito http://geda.seul.org/, naalala ko tuloy nung nag aaral ako nung college. marami rami din akong mga software na nasubukan na hawig nito para sa aking major na subject na kung saan malaking factor yung tinatawag na PCB layout o design. naaalala ko nga din na dumadayo pa ako noong sa EGImall sa buendia para makahanap ng mga software na ginagamit namin sa aming electronics and logic na subject.
ngayon eto, sa sobrang mature na ng IT, ng opensource..eto't may isang project na libre at pwedeng pwedeng ituro at gamitin sa mga eskwelahan. (ADAMSON..CpE..gising!,kung sino man yung chairperson ngayon ay sana may magagandang programa para sa mga estudyante)
What is gEDA?
The gEDA project has produced and continues working on a full GPL'd suite of Electronic Design Automation tools. These tools are used for electrical circuit design, schematic capture, simulation, prototyping, and production. Currently, the gEDA project offers a mature suite of free software applications for electronics design, including schematic capture, attribute management, bill of materials (BOM) generation, netlisting into over 20 netlist formats, analog and digital simulation, and printed circuit board (PCB) layout.
The gEDA project was started because of the lack of free EDA tools for UNIX. The tools are being developed mainly on GNU/Linux machines, but considerable effort is being made to make sure that gEDA runs on other UNIX variants.
Friday, October 24, 2008
IBM Express Advantage Café
sayang at wala ako nung unang araw ng nagroadshow itong project ng IBM na ito. nasa china kasi ako nung araw na iyon, pero oks lang siguro naman itong mga susunod dahil nandito naman ako at siguradong makakaattend na ako at makakasalamuha ko din yung mga client at mga ibm'ers dito.
kanina,eto't nag-email na si gautam sa amin at ito yung invitation para sa event na ito.
Now, IBM has solutions for small and medium-sized businesses like yours.
* Do you need an I.T. department but don't have the resources to set up one?
* Do you need an email system and inexpensive office productivity tools?
* Do you want to have instant and secure access to your sales or inventory information?
* Do you want to protect your business data but don’t have the means to do so?
If you answered yes to any of these questions, then you need
IBM Express Advantage.
IBM Express Advantage is an initiative built from the ground up to serve the unique needs of companies who aren’t the biggest or smallest, but somewhere in between. Featuring hundreds of solutions and offerings specifically designed to help companies like yours innovate and grow—companies who don’t have a lot of time and money to spend on complex technology solutions. Business solutions are delivered by local experts who understand your market and specific needs. We also offer simple financing options to make everything easier.
Ease and affordability every step of the way. Our Business Partners understand businesses your size and know your industry. They’ll do more than help you identify solutions. They’ll deliver them to you.
Coffee Cup
You are invited to attend the IBM Express Advantage Café, a specialized IT consultation session for SMEs.
Time: 2:00 - 4:00 PM
Date & Place:
# Nov. 6, 2008
McCafe, Greenbelt, Ayala Center, Makati City
# Nov. 14, 2008
San Francisco Coffee - El Pueblo, Julia Vargas St., Ortigas Center, Pasig City
# Nov. 28, 2008
Figaro, Bonifacio High Street, Fort Bonifacio Global City, Taguig
kanina,eto't nag-email na si gautam sa amin at ito yung invitation para sa event na ito.
Now, IBM has solutions for small and medium-sized businesses like yours.
* Do you need an I.T. department but don't have the resources to set up one?
* Do you need an email system and inexpensive office productivity tools?
* Do you want to have instant and secure access to your sales or inventory information?
* Do you want to protect your business data but don’t have the means to do so?
If you answered yes to any of these questions, then you need
IBM Express Advantage.
IBM Express Advantage is an initiative built from the ground up to serve the unique needs of companies who aren’t the biggest or smallest, but somewhere in between. Featuring hundreds of solutions and offerings specifically designed to help companies like yours innovate and grow—companies who don’t have a lot of time and money to spend on complex technology solutions. Business solutions are delivered by local experts who understand your market and specific needs. We also offer simple financing options to make everything easier.
Ease and affordability every step of the way. Our Business Partners understand businesses your size and know your industry. They’ll do more than help you identify solutions. They’ll deliver them to you.
Coffee Cup
You are invited to attend the IBM Express Advantage Café, a specialized IT consultation session for SMEs.
Time: 2:00 - 4:00 PM
Date & Place:
# Nov. 6, 2008
McCafe, Greenbelt, Ayala Center, Makati City
# Nov. 14, 2008
San Francisco Coffee - El Pueblo, Julia Vargas St., Ortigas Center, Pasig City
# Nov. 28, 2008
Figaro, Bonifacio High Street, Fort Bonifacio Global City, Taguig
Blackfin Processor at ang makulit kong IPphone
Antok pa din ako ngunit ayaw pang matulog ng malikot kong kokote.
nariyan kasi yung tumatakbong mga simpleng idea para sa aming versabox project at mga ilang bagay sa pagbibigay ng prayoridad sa mga proyekto at mga pangangaingan ng aming mga kiliyente at idagdag pa natin dito ang training module na ginagawa ko para sa asterisk administration.
kasabay ng pagdodocument ng mga ginagawa ko ngayon para sa aking asterisk project ay ang pagbababad at pagbabasa nitong documeentation ng balackfin
http://docs.blackfin.uclinux.org/doku.php
so far so good at nakakaexcite itong project na ito.
sana lang ay magkaroon pa ako ng konting lakas hanggang mamaya para sa konting barikan o kapihan o kung ano naman(aba friday night ata ngayon) kahit ba tsongong puyat ako ngayon, nais ko lang balatuhan din kasi ang aking sarili dahil napagana ko na din na nairehistro ko na din sa aki
ng bagong implement na asterisk box sa office yung aking lumang IP phone(87MIPP 2.282) na balak ko na sanang itapon dahil sa mga sakit sa ulong ibinibigay sa akin.
eto yung mga simpleng ginawa ko lang naman.
1. update yung firmware
2. reset to factory default
3. configure IP address (static)
4. disable yung Use Service at Service Type sa protocol settings tapos configure na din yung Service Addr at account (dito yung parteng ipopoint si ipphone sa aking asterisk box)
5. audio settings ( change the default codec to ulaw) Mu-law g711u.
6. save and restart
nariyan kasi yung tumatakbong mga simpleng idea para sa aming versabox project at mga ilang bagay sa pagbibigay ng prayoridad sa mga proyekto at mga pangangaingan ng aming mga kiliyente at idagdag pa natin dito ang training module na ginagawa ko para sa asterisk administration.
kasabay ng pagdodocument ng mga ginagawa ko ngayon para sa aking asterisk project ay ang pagbababad at pagbabasa nitong documeentation ng balackfin
http://docs.blackfin.uclinux.org/doku.php
so far so good at nakakaexcite itong project na ito.
sana lang ay magkaroon pa ako ng konting lakas hanggang mamaya para sa konting barikan o kapihan o kung ano naman(aba friday night ata ngayon) kahit ba tsongong puyat ako ngayon, nais ko lang balatuhan din kasi ang aking sarili dahil napagana ko na din na nairehistro ko na din sa aki
ng bagong implement na asterisk box sa office yung aking lumang IP phone(87MIPP 2.282) na balak ko na sanang itapon dahil sa mga sakit sa ulong ibinibigay sa akin.
eto yung mga simpleng ginawa ko lang naman.
1. update yung firmware
2. reset to factory default
3. configure IP address (static)
4. disable yung Use Service at Service Type sa protocol settings tapos configure na din yung Service Addr at account (dito yung parteng ipopoint si ipphone sa aking asterisk box)
5. audio settings ( change the default codec to ulaw) Mu-law g711u.
6. save and restart
Monday, October 20, 2008
Deja Vu
Lingo at Alas dose kinse na nang tanghali dito sa china,kagigising lang namin at naiisip kong humarap sa laptop at isulat itong bumabagabag sa aking isipan. hanggang ngayon kasi ay kinikilabutan pa din ako sa tuwing naaalala ko yung isang lugar na pinuntahan namin kagabi dito sa guangzhou sa "shi pou plaza", dito kami nag lakad at nakabili ng "CHOPSTICK" na walastik.
kasi ba naman unang nakita ko yung lugar, hindi ko maipaliwanag kung bakit pamilyar na pamilyar yung lugar na ito. parang matagal na akong namalagi dito specifically itong plaza na ito. ang mga "landmark" ay malinaw na malinaw sa akin isipan lalo nat pag-uusapan yung mga istatwang tanzo sa kaliwa at kanan ng kalyeng mala vigan, at yung kabayong istatwa sa gitna ng plaza na para bang rebulto ni address bonifacio ng monumento ay ganun din ang kasariwaan nito sa aking kokoteng malikot. dagdagan ko pa ng isang pang aleng matanda na may pasang bata at walang ibang kayang bigkasin na "baaaa...baaa" na pabulol ang bigkas at walang ibang gawin kungdi magpaikot ikot sa plazang ito.
ewan ko ba, na deja vu ata ako.
hindi ko alam kung nabuhay na ako sa lugar na ito nung sinaunang panahon o nauna na yung diwa kong mamasyayal dito o maging dayuhan bago pa man makarating ang tunay na ako o ang katawang tao ko.
sabi ni Alex yung nag tanong ako kung tama ba yung "shi pou" na pangalan at anong ibigsabihin nito. sabi nya tama naman daw yung name mali ko lang na pronouce =) at ito ang wika nya patungkol sa ibig sabihin sa likod nito..."ANG SAMPUNG TINDAHAN"
kasi ba naman unang nakita ko yung lugar, hindi ko maipaliwanag kung bakit pamilyar na pamilyar yung lugar na ito. parang matagal na akong namalagi dito specifically itong plaza na ito. ang mga "landmark" ay malinaw na malinaw sa akin isipan lalo nat pag-uusapan yung mga istatwang tanzo sa kaliwa at kanan ng kalyeng mala vigan, at yung kabayong istatwa sa gitna ng plaza na para bang rebulto ni address bonifacio ng monumento ay ganun din ang kasariwaan nito sa aking kokoteng malikot. dagdagan ko pa ng isang pang aleng matanda na may pasang bata at walang ibang kayang bigkasin na "baaaa...baaa" na pabulol ang bigkas at walang ibang gawin kungdi magpaikot ikot sa plazang ito.
ewan ko ba, na deja vu ata ako.
hindi ko alam kung nabuhay na ako sa lugar na ito nung sinaunang panahon o nauna na yung diwa kong mamasyayal dito o maging dayuhan bago pa man makarating ang tunay na ako o ang katawang tao ko.
sabi ni Alex yung nag tanong ako kung tama ba yung "shi pou" na pangalan at anong ibigsabihin nito. sabi nya tama naman daw yung name mali ko lang na pronouce =) at ito ang wika nya patungkol sa ibig sabihin sa likod nito..."ANG SAMPUNG TINDAHAN"
Friday, October 17, 2008
balitang tsina
dalawang araw na at walang pang tulog mula pa noong isang araw, mahapdi na ang mata ko ngunit tuloy ang larga..ang destinasyon..TSINA,
ang biyahe:
-salamat kay jaja at roz sa paghahatid sa amin sa airport (ja,nawala ba ulit kayo?)
-mula sa terminal 3 sakay ng cebu pacific eroplano papuntang hongkong airport
-tapos tren papuntang istasyon "tsing yi" station kung saan dun na kami nag meet nila alex na kung saan kasama nya at na meet din namin ang tito ni rosa -na syang nag hatid sa amin sa isang istasyon bus na didiretsong papuntang tsina sa ghuangzhou. (ayan, naalala ko na naman yung tinapayan tinabayan namin malapit sa istasyon ng bus..aba..di pa kami tapos kumain pinalalayas na kami kasi close na daw sila)
mga obserbasyon:
walang duda, maraming masasarap na pagkain at maraming pagpipilian (kakaiba ang lasa at sarap..lasap na lasap...ni hindi kumagat sa panama ang kapangyarihan ng chowking =). subalit, dapatwat,ngunit, tila ata hindi uso ang tissue dito (sa kahit saang kainan na napuntahan namin) bring your own tissue ang uso.
hindi ko din alam kung matutuwa o maaasar ako,hindi USO ANG PLASTIC BAG dito,isang pa kasing di malilimutan nung namili kami sa isang supermarket para sa mga kakainin naming almusal. aba matapos bayaran ang mga pinamili wala walang palang plastic bag, kanya kaya daw na dala ng plastic bag kasi ang uso..hindi nila kasi ine-encourage ang plastic. may mga nabibili ngunit sobrang mahal. bonus pang ikaw ang maglalagay ng mga pinamili mo..walang BAGGER dito tol.
sayang din at walang yung F4 ng 8liens dito na pinamumunuan ni anak alak.
eh kasi ba naman ang sanmig light dito ay mala "mucho" ang laki na nagkakahalaga ng 4.5 yuan dito masarap maglasingan.
yung ibang mga istorya...tsaka na..madaming di malilimutan,di maintindihan at nakakatawa..di pa naman tapos ang aking mga ekperyensa dito dahil nasa pangalawang araw palang ako...maghahanap pa kami ng "chopsticks" na iuuwi sa pinas at kailangan pang bumalik sa canton fair bukas na kung saan "para kang namasyal sa limang megamall" ang laki..lintik sa laki at daming produkto at sigurading pagod na pagod ka sap pag libot.
pero ngayon palang papasalamat na ako kay "alex da great" sa kanyang makuwento at magandang pag-aalaga sa aming buhay tsina.
ang biyahe:
-salamat kay jaja at roz sa paghahatid sa amin sa airport (ja,nawala ba ulit kayo?)
-mula sa terminal 3 sakay ng cebu pacific eroplano papuntang hongkong airport
-tapos tren papuntang istasyon "tsing yi" station kung saan dun na kami nag meet nila alex na kung saan kasama nya at na meet din namin ang tito ni rosa -na syang nag hatid sa amin sa isang istasyon bus na didiretsong papuntang tsina sa ghuangzhou. (ayan, naalala ko na naman yung tinapayan tinabayan namin malapit sa istasyon ng bus..aba..di pa kami tapos kumain pinalalayas na kami kasi close na daw sila)
mga obserbasyon:
walang duda, maraming masasarap na pagkain at maraming pagpipilian (kakaiba ang lasa at sarap..lasap na lasap...ni hindi kumagat sa panama ang kapangyarihan ng chowking =). subalit, dapatwat,ngunit, tila ata hindi uso ang tissue dito (sa kahit saang kainan na napuntahan namin) bring your own tissue ang uso.
hindi ko din alam kung matutuwa o maaasar ako,hindi USO ANG PLASTIC BAG dito,isang pa kasing di malilimutan nung namili kami sa isang supermarket para sa mga kakainin naming almusal. aba matapos bayaran ang mga pinamili wala walang palang plastic bag, kanya kaya daw na dala ng plastic bag kasi ang uso..hindi nila kasi ine-encourage ang plastic. may mga nabibili ngunit sobrang mahal. bonus pang ikaw ang maglalagay ng mga pinamili mo..walang BAGGER dito tol.
sayang din at walang yung F4 ng 8liens dito na pinamumunuan ni anak alak.
eh kasi ba naman ang sanmig light dito ay mala "mucho" ang laki na nagkakahalaga ng 4.5 yuan dito masarap maglasingan.
yung ibang mga istorya...tsaka na..madaming di malilimutan,di maintindihan at nakakatawa..di pa naman tapos ang aking mga ekperyensa dito dahil nasa pangalawang araw palang ako...maghahanap pa kami ng "chopsticks" na iuuwi sa pinas at kailangan pang bumalik sa canton fair bukas na kung saan "para kang namasyal sa limang megamall" ang laki..lintik sa laki at daming produkto at sigurading pagod na pagod ka sap pag libot.
pero ngayon palang papasalamat na ako kay "alex da great" sa kanyang makuwento at magandang pag-aalaga sa aming buhay tsina.
Wednesday, October 15, 2008
kwentong barbero
hindi ako makapaniwala. DI NA AKO LONG HAIR ngayon. =(
GANUN KABILIS ANG MGA PANGYAYARI.
kahapon kasi nagpagupit ako sa isang barbershop malapit sa opis.
eto yung mga unang eksena:
r3d3ye: boss putulin mo na itong parte ng buhok kong ito. hanggang balikat.
barbero: kinakabahan akong putulin ah, parang ayaw ng gunting din.
ilang segundo lang ang lumipas..eto't putol na.
barbero: lilinisin ba natin
r3d3ye: sige boss linisin mo
barbero: barbers cut ba
r3d3ye: hindi ho
aba't laking gulat ko biglang bagsak yung kalahati ng buhok ko,ito talaga mamang barbarong barbero na itong hindi marunong makinig at magkaiba pala ang "LINIS" nya sa "LINIS" ko..maya maya pa ay naghahabol na sya at parang hirap na hirap na syang ayusin hanggang sa naging BARBER CUT din. kaya eto sa madaling sabi...balik ang dating kong buhok nung kolehiyo ako at para tuloy akong estudyante sa bago kong "look". ang mga sumunod na pangyayari ay hindi ko na maipinta..ang natatandaan ko lang kunot na kunot ang nuo ko at pilit na hinihugot ng aking damdamin at isipan ang lahat ng pasensenya,timpi at bait sa mundong ibabaw.
kaya yung buhok ko na mahigit dalawang taong walang gupitan eto't ulila at nahimlay na sa isang plastic bag at hindi na sya madadampian pa ng pagsusuklay.
ayaw ko nalang isipin,marahil itong kwento na ito ang huling mga alalaa para sa mahabang buhok kong ito. magsisimula uli..magsisimulang magpapahaba ng itim at kulot na buhok...dadaanan ko na naman ang mga panahong kailangan mag headband sa kanyang unang pagtubo.
kanina nga pagtapos kong maligo,isang pasada lang ng kamay ang aking ginawa sa ulo ko...ilang sandali lang tuyo na ang buhok..tapos larga na ako...natatawa kong iniisip na hindi na ako nagsuklay at natapos ang mga araw at maraming mga meeting sa kliyente ng ganun ganun lang.
sa isang banda, naiisip ko din ang mga maliit at mga pampalubag loob na ito.
-hindi na ako haharangin sa immigration sa airport at tatanuning kung ako ba yung picture na nasa passwort (kasi kamukha ko na ulit) =).
-hindi na ako naiinitang matulog
-tipid na ako sa shampoo
o sya! ayaw ko ng usapin ito patungkol sa aking buhok na kung dati ay longhair..aba ngayon ay parang kalbo na ako. mahapdi nadin ang mga mata ko ngayon at mageempake na muna dahil bukas ng madaling araw ay luluwas naman papuntang china.
at naku..ayaw ko na talagang pagusapan..madami ng nagtanong,nagalit,natawa at namangha at sabay sabay na nagbigkas ng BAKET????
GANUN KABILIS ANG MGA PANGYAYARI.
kahapon kasi nagpagupit ako sa isang barbershop malapit sa opis.
eto yung mga unang eksena:
r3d3ye: boss putulin mo na itong parte ng buhok kong ito. hanggang balikat.
barbero: kinakabahan akong putulin ah, parang ayaw ng gunting din.
ilang segundo lang ang lumipas..eto't putol na.
barbero: lilinisin ba natin
r3d3ye: sige boss linisin mo
barbero: barbers cut ba
r3d3ye: hindi ho
aba't laking gulat ko biglang bagsak yung kalahati ng buhok ko,ito talaga mamang barbarong barbero na itong hindi marunong makinig at magkaiba pala ang "LINIS" nya sa "LINIS" ko..maya maya pa ay naghahabol na sya at parang hirap na hirap na syang ayusin hanggang sa naging BARBER CUT din. kaya eto sa madaling sabi...balik ang dating kong buhok nung kolehiyo ako at para tuloy akong estudyante sa bago kong "look". ang mga sumunod na pangyayari ay hindi ko na maipinta..ang natatandaan ko lang kunot na kunot ang nuo ko at pilit na hinihugot ng aking damdamin at isipan ang lahat ng pasensenya,timpi at bait sa mundong ibabaw.
kaya yung buhok ko na mahigit dalawang taong walang gupitan eto't ulila at nahimlay na sa isang plastic bag at hindi na sya madadampian pa ng pagsusuklay.
ayaw ko nalang isipin,marahil itong kwento na ito ang huling mga alalaa para sa mahabang buhok kong ito. magsisimula uli..magsisimulang magpapahaba ng itim at kulot na buhok...dadaanan ko na naman ang mga panahong kailangan mag headband sa kanyang unang pagtubo.
kanina nga pagtapos kong maligo,isang pasada lang ng kamay ang aking ginawa sa ulo ko...ilang sandali lang tuyo na ang buhok..tapos larga na ako...natatawa kong iniisip na hindi na ako nagsuklay at natapos ang mga araw at maraming mga meeting sa kliyente ng ganun ganun lang.
sa isang banda, naiisip ko din ang mga maliit at mga pampalubag loob na ito.
-hindi na ako haharangin sa immigration sa airport at tatanuning kung ako ba yung picture na nasa passwort (kasi kamukha ko na ulit) =).
-hindi na ako naiinitang matulog
-tipid na ako sa shampoo
o sya! ayaw ko ng usapin ito patungkol sa aking buhok na kung dati ay longhair..aba ngayon ay parang kalbo na ako. mahapdi nadin ang mga mata ko ngayon at mageempake na muna dahil bukas ng madaling araw ay luluwas naman papuntang china.
at naku..ayaw ko na talagang pagusapan..madami ng nagtanong,nagalit,natawa at namangha at sabay sabay na nagbigkas ng BAKET????
Monday, October 13, 2008
Sa aking pag laki
Pamagat ng tula: sa aking pag laki
Kwento sa likod ng tula:
Habang lumalaki lahat ng bata ay nangangarap, at may pangarap at madalas sa musmos nilang isip ang kanilang mga naisin at pangarap ay nasasalamin sa nga nakikita at naririnig araw araw. Ang mga magulang ay may malaking parte sa pagbuo at paghubog sa kanilang mga pangarap kung kaya ngat sila'y magulang, may gulang at sila ang gagabay.
Nababanaag din sa munting tula na sa mata ng mga bata, di pa tiyak ang kanilang mga gusto sa buhay ngunit ang mahalaga ay buhay sa kanila ang pangarap.
Ang eksena ay sa isang kwarto; palalim na ang gabi at patulog na ang bata.
Pep talk ng ama sa anak, bilang parte ng kanyang paghubog at pag unawa sa lumalaking anak tungo sa kanyang pangarap at naisin sa buhay at kung paano sya tutugon tungo sa paghanap at pagtupad sa misyon ng ito ng kanyang butihing anak.
Sa isang simpleng tanong...babaha ng pag-asa at pangarap.
Pangarap ng bata:
Tatlong malinaw na halimbawa ang nabigyan ng diin sa tulang ito.
1. Kahalagahan ng edukasyon: ang kagustuhan ng bata na maging guro; maging katulong at kasangkapan sa paglinang na kaalaman na syang pangunahing sangkap sa paglutas ng kahirapan.
2. Kahalaahan ng kalusugan: para sa mga taong nangangalinga at nangangailangan ng kaagarang lunas sa nararamdamang pahirap o sakit na karaniwang nararanasan sa katawang tao ng bawat indibidual.
3. Kahalagahan ng Teknolohiya: ang tularan ang ama na isang arkitekto ng teknolohiya; na syang sumasalamin sa modernong bayani ng bagong panahon at tumutugon o lumulutas sa mga gawaing may kinalaman sa pagpapabilis ng sistema ating gobyerno at pagpapatupad ng kumputerisasyon para sa masa.
Paniniwala at Perspektibo ng magulang:
1. Kahalagahan ng Pananalig sa Diyos: Takot sa Panginoon at pagbibigay galang sa lahat ng may buhay ay isang mahalagang katangian upang maging tapat sa isang pangarap at misyong makagawa ng para sa kanyang kapwa at bayan
2. Kahalagahan ng Disiplina: Mahalagang bata pa ay lantay na sa isip, gawa at pamumuhay ng bata ang mga simpleng gawain gaya ng "pagsunod at pagtulog ng maaga".
3. Kahalagahan ng Pananalig sa Sarili at paglinang kakayanan: Na sa pagdaan ng panahon ay maraming pagsubok at hamon ang kanyang susuuingin na ang taming kasangkapan ay mga pangaral at patnubay ng kanyang mga magulang at mga guro.
Ang tula:
sa aking paglaki
may akda: meric b. mara
kausap ko si ama bago ako matulog
isang simpleng tanong ang kanyang idinulog,
"anak paglaki mo, ano ba ang iyong gusto?"
bigla akong napaisip at ito ang sagot ko.
isang mahusay na guro ang aking unang! pinili
maghubog, maglinang, kagalingan ng kabataan
pagkat ang batang busog sa kaalaman!
malayo sa hikahos at kahirapan
aking ding naisip sa aking paglaki
maging isang tanyag na doctor, para sa nakakarami
walang sakit, walang hapdi at may baon na lunas lagi
walang iniisip kundi kalusugan ng bagong lahi
nais ko ding maging matulad sa aking huwarang ama
isang arkitektong manlilikha sa makabagong teknolohiya
nagpapagaan sa buhay ng gobyerno at masa
itinataas ang antas at kalidad ng ekonomiya.
Maganda lahat, ang iyong pangarap aking supling
Ngunit bago ang lahat, manalangit humimbing
Ang lahat ng iyan ay iyong mararating
Bastat manalig ka, maging huwaran at magiting
Kwento sa likod ng tula:
Habang lumalaki lahat ng bata ay nangangarap, at may pangarap at madalas sa musmos nilang isip ang kanilang mga naisin at pangarap ay nasasalamin sa nga nakikita at naririnig araw araw. Ang mga magulang ay may malaking parte sa pagbuo at paghubog sa kanilang mga pangarap kung kaya ngat sila'y magulang, may gulang at sila ang gagabay.
Nababanaag din sa munting tula na sa mata ng mga bata, di pa tiyak ang kanilang mga gusto sa buhay ngunit ang mahalaga ay buhay sa kanila ang pangarap.
Ang eksena ay sa isang kwarto; palalim na ang gabi at patulog na ang bata.
Pep talk ng ama sa anak, bilang parte ng kanyang paghubog at pag unawa sa lumalaking anak tungo sa kanyang pangarap at naisin sa buhay at kung paano sya tutugon tungo sa paghanap at pagtupad sa misyon ng ito ng kanyang butihing anak.
Sa isang simpleng tanong...babaha ng pag-asa at pangarap.
Pangarap ng bata:
Tatlong malinaw na halimbawa ang nabigyan ng diin sa tulang ito.
1. Kahalagahan ng edukasyon: ang kagustuhan ng bata na maging guro; maging katulong at kasangkapan sa paglinang na kaalaman na syang pangunahing sangkap sa paglutas ng kahirapan.
2. Kahalaahan ng kalusugan: para sa mga taong nangangalinga at nangangailangan ng kaagarang lunas sa nararamdamang pahirap o sakit na karaniwang nararanasan sa katawang tao ng bawat indibidual.
3. Kahalagahan ng Teknolohiya: ang tularan ang ama na isang arkitekto ng teknolohiya; na syang sumasalamin sa modernong bayani ng bagong panahon at tumutugon o lumulutas sa mga gawaing may kinalaman sa pagpapabilis ng sistema ating gobyerno at pagpapatupad ng kumputerisasyon para sa masa.
Paniniwala at Perspektibo ng magulang:
1. Kahalagahan ng Pananalig sa Diyos: Takot sa Panginoon at pagbibigay galang sa lahat ng may buhay ay isang mahalagang katangian upang maging tapat sa isang pangarap at misyong makagawa ng para sa kanyang kapwa at bayan
2. Kahalagahan ng Disiplina: Mahalagang bata pa ay lantay na sa isip, gawa at pamumuhay ng bata ang mga simpleng gawain gaya ng "pagsunod at pagtulog ng maaga".
3. Kahalagahan ng Pananalig sa Sarili at paglinang kakayanan: Na sa pagdaan ng panahon ay maraming pagsubok at hamon ang kanyang susuuingin na ang taming kasangkapan ay mga pangaral at patnubay ng kanyang mga magulang at mga guro.
Ang tula:
sa aking paglaki
may akda: meric b. mara
kausap ko si ama bago ako matulog
isang simpleng tanong ang kanyang idinulog,
"anak paglaki mo, ano ba ang iyong gusto?"
bigla akong napaisip at ito ang sagot ko.
isang mahusay na guro ang aking unang! pinili
maghubog, maglinang, kagalingan ng kabataan
pagkat ang batang busog sa kaalaman!
malayo sa hikahos at kahirapan
aking ding naisip sa aking paglaki
maging isang tanyag na doctor, para sa nakakarami
walang sakit, walang hapdi at may baon na lunas lagi
walang iniisip kundi kalusugan ng bagong lahi
nais ko ding maging matulad sa aking huwarang ama
isang arkitektong manlilikha sa makabagong teknolohiya
nagpapagaan sa buhay ng gobyerno at masa
itinataas ang antas at kalidad ng ekonomiya.
Maganda lahat, ang iyong pangarap aking supling
Ngunit bago ang lahat, manalangit humimbing
Ang lahat ng iyan ay iyong mararating
Bastat manalig ka, maging huwaran at magiting
Wednesday, October 08, 2008
perwisyong piso
kaninang tanghali nag try akong ilagay yung CD ni bayang na "BIYAYA" sa pagbabakasaling baka mag play ito. parang isang himala! gumagana na yung aking CD drive...sabay tugtog ang una sa listahan ng mga kanta sa album..ang "lukso lukso kabataan" (lukso,sigaw,bitaw).
kaya lang ganun nga yata talaga ang tinatawag himala...parang rebulto na pakitang gilas lamang na tila ba nagpapagaling ng sakit. dahil maya maya din ay gumaralgal na yung tunong at muli nakaka dismayang inieject ko yung CD. HASSLE! imbis na ieject naipit na sa loob yung CD. na sa akin pagsipat...ikot lang sya ng ikot dun. "eject" ilang beses ko ng na icommand sa aking console ngunit parang nakangiting bata lamang ito na mapang-inis dahil sa walang reaksyong nangyayari.
sinubukan kong sunkutin ng "paperclip" ngunit wala ding bisa ang panandaliang kapangyarihan nito (hindi din sya nakatulong). at dahil dito matapos ang aming pananghalian at lumantak ng mga ulam na "adobong kangkong,pansit at chicken curry" takbo kami ngayon sa isang liblib na pook sa pasig..sa warehouse ng "fastronic"isa ng mga IBM service center para ipasuri at papalitan or bumili ng bagong CDrom. si Mr. Jun Capuz (isa sa mga engineer ng company na ito) ang syang matapang na humawak ng laptop ko. pagkabukas ng laptop at pagkakalas ng CDROM drive nakakatawang isipin na sa kanyang pag-alog nito ay para syang nangangaroling dahil may tumutunog sa loob ng CDDrive...nung baliktarin ito..kitang kita ang PISO na barya dito.
nakakainis may Pisong barya pala sa loob nito kaya pala hindi nababasa ang mga CD's (audio at video) tuwing isasalpak ko..may nakikisingit palang PISO. Ang malas naman! Piso lang sumira sa aking cdrom drive. tsk tsk tsk nai-iling ako na nangi-ngiti sa mga pangyayari na aking nasasaksihan. ilang minuto pa ang lumipas parang isang operasyon, natangal din si PISO, ngunit nung ibalik na sa LAPTOP.
tuluyan na syang di nagbabasa o di na gumagana at eto na yung paulit ulit na binibigay ng akin ng "messages" na log file tuwing mag ta-tail ako.
Oct 8 19:41:02 r3d3ye kernel: [ 1874.196777] sr: Add. Sense: Focus servo failure
Oct 8 19:41:04 r3d3ye kernel: [ 1875.317402] sr: Sense Key : Hardware Error [current]
malungkot lang isipin na hindi pala sakop ng warranty ng lenovo ang mga kasong "NA-PISO".
kung sino ang naghulog ng piso? hindi ko pa alam? isang malaking palaisipan.
kung paano napunta dun? hindi ko din masagot.
isang pangyayari na dapat ay hindi ma maulit at walang puwang maulit.
sa totoo lang last june ko lang nabili ang laptop ko na ito..at halos araw araw ay katabi ko ito..katabi ko din sa pagtulog at harapan ko bago matulog. kaya SOBRANG malaking palaisipan kung paano nangyari ito.
kaya ang hatol! BILIBILI NA LANG AKO NG BAGONG CDROM...GANUN ANG MUNTING Kaparuhasan ko para sa experience na ito.
pahabol: papasalamat lang ako kay mr. capuz sa kanyang ekspertong pagbubutinting.
kaya lang ganun nga yata talaga ang tinatawag himala...parang rebulto na pakitang gilas lamang na tila ba nagpapagaling ng sakit. dahil maya maya din ay gumaralgal na yung tunong at muli nakaka dismayang inieject ko yung CD. HASSLE! imbis na ieject naipit na sa loob yung CD. na sa akin pagsipat...ikot lang sya ng ikot dun. "eject" ilang beses ko ng na icommand sa aking console ngunit parang nakangiting bata lamang ito na mapang-inis dahil sa walang reaksyong nangyayari.
sinubukan kong sunkutin ng "paperclip" ngunit wala ding bisa ang panandaliang kapangyarihan nito (hindi din sya nakatulong). at dahil dito matapos ang aming pananghalian at lumantak ng mga ulam na "adobong kangkong,pansit at chicken curry" takbo kami ngayon sa isang liblib na pook sa pasig..sa warehouse ng "fastronic"isa ng mga IBM service center para ipasuri at papalitan or bumili ng bagong CDrom. si Mr. Jun Capuz (isa sa mga engineer ng company na ito) ang syang matapang na humawak ng laptop ko. pagkabukas ng laptop at pagkakalas ng CDROM drive nakakatawang isipin na sa kanyang pag-alog nito ay para syang nangangaroling dahil may tumutunog sa loob ng CDDrive...nung baliktarin ito..kitang kita ang PISO na barya dito.
nakakainis may Pisong barya pala sa loob nito kaya pala hindi nababasa ang mga CD's (audio at video) tuwing isasalpak ko..may nakikisingit palang PISO. Ang malas naman! Piso lang sumira sa aking cdrom drive. tsk tsk tsk nai-iling ako na nangi-ngiti sa mga pangyayari na aking nasasaksihan. ilang minuto pa ang lumipas parang isang operasyon, natangal din si PISO, ngunit nung ibalik na sa LAPTOP.
tuluyan na syang di nagbabasa o di na gumagana at eto na yung paulit ulit na binibigay ng akin ng "messages" na log file tuwing mag ta-tail ako.
Oct 8 19:41:02 r3d3ye kernel: [ 1874.196777] sr: Add. Sense: Focus servo failure
Oct 8 19:41:04 r3d3ye kernel: [ 1875.317402] sr: Sense Key : Hardware Error [current]
malungkot lang isipin na hindi pala sakop ng warranty ng lenovo ang mga kasong "NA-PISO".
kung sino ang naghulog ng piso? hindi ko pa alam? isang malaking palaisipan.
kung paano napunta dun? hindi ko din masagot.
isang pangyayari na dapat ay hindi ma maulit at walang puwang maulit.
sa totoo lang last june ko lang nabili ang laptop ko na ito..at halos araw araw ay katabi ko ito..katabi ko din sa pagtulog at harapan ko bago matulog. kaya SOBRANG malaking palaisipan kung paano nangyari ito.
kaya ang hatol! BILIBILI NA LANG AKO NG BAGONG CDROM...GANUN ANG MUNTING Kaparuhasan ko para sa experience na ito.
pahabol: papasalamat lang ako kay mr. capuz sa kanyang ekspertong pagbubutinting.
Monday, October 06, 2008
ang aking aklat patungkol sa asterisk
nag simula na akong isulat yung mga bagay bagay na natutunan ko patungkol sa asterisk.
mga leksyon sa mga deployment sa mga kliyente at idinagdagdag ko pa yung mga araw araw na napupulot sa pagbabasa at pag aaply nito sa aking CENTOS na laruang server.
nakaka labing limang pahina na ako ngayon at hindi ko din alam kung ilang pahina pa ang magagawa ko sa aking pagsusulat na ito.
marahil sa mga susunod na araw, maiaappply ko na at maisasabay sa pagsulat yung mga patungkol naman sa mga hardware na kailangan ko sa aking munting aklat na ito. isama ko na din marahil ang mga experience na tumutukoy din sa Digium Asterisk Hardware Device Interface.
speaking of aklat: may dalawa pa akong hindi tapos na maisulat. yung isa ay yung aking librong "konspirasi" at yung isa naman ay patungkol sa sa mga steps at tips kung paano ko ginawa ang kawing-kawing linux. sa mga nabitin at mga nag-aantay...pasensya at antay lang kayo...pasasaan at matatapos ko din ang mga ito..nag iipon lang ako ng konting kapangyarihan ng gana at tamang timing.
mga leksyon sa mga deployment sa mga kliyente at idinagdagdag ko pa yung mga araw araw na napupulot sa pagbabasa at pag aaply nito sa aking CENTOS na laruang server.
nakaka labing limang pahina na ako ngayon at hindi ko din alam kung ilang pahina pa ang magagawa ko sa aking pagsusulat na ito.
marahil sa mga susunod na araw, maiaappply ko na at maisasabay sa pagsulat yung mga patungkol naman sa mga hardware na kailangan ko sa aking munting aklat na ito. isama ko na din marahil ang mga experience na tumutukoy din sa Digium Asterisk Hardware Device Interface.
speaking of aklat: may dalawa pa akong hindi tapos na maisulat. yung isa ay yung aking librong "konspirasi" at yung isa naman ay patungkol sa sa mga steps at tips kung paano ko ginawa ang kawing-kawing linux. sa mga nabitin at mga nag-aantay...pasensya at antay lang kayo...pasasaan at matatapos ko din ang mga ito..nag iipon lang ako ng konting kapangyarihan ng gana at tamang timing.
Sunday, October 05, 2008
kwentong bitin
mula pa kahapon ng hapon hanggang ngayong hapon sa isang kapihan katabi ang isang hapon na lumalamon. (ibig sabihin isang araw na =)) kwentuhan ng konti patungkol sa buhay,sa trabaho,linux,opensource,programming at mga plano ang mga ginawa namin. nino? ng aking kaibigan,kaklase at kumpareng si Lawrence aka Mr. renxmail na mula pa sa bayan at probinsya ng quezon (kumpare ko na syang pinagmanahan ng aking pogitong inaanak. ). bumiyahe pa mula sa quezon? oo, at dito sa manila dinala namin sya sa aming mga tambayan at mga paboritong kapihan (aba madami daming kape din yung nainom namin...) nag-kape upang magpagusapan ang ilang pagbabalik tanaw at mga napipintong mga oportunidad.
Mahaba-habang inuman-kwentuhan at napakadaming magagandang istorya na mala pisong text at P22K na halagang na tila kwentong kanto na ihahalintulad sa txtride ang dating (teka sipol lang ako ng munting awiting pinamagatang "2d bcode na na na na"). sabay singot..lagok at lunok... dahil sa bigla ko lang naisip na may dalawang galong lambanog nga palang bigay itong kumpare kong ito na nasa likod pa ng kotse sa kasalukuyan.
Ngunit tatapusin ko na muna dito ang kwento ng aming kumpareng ito dahil may mga binabasa pa din akong libro at medyo giniginaw yung aking mga daliri sa ngayon upang mag type at mag kwento gamit itong aking gedit 2.22.3 na sinabayan pa marahil ng matinding pagbuhos ng ulan ngayong araw na ito na binigyan pa ako ng bonus at sakit sa ulo nitong service ng globe na, check https://wiz.globequest.com.ph
Sorry, Authentication Failure
The service is initializing, please try again later.
Bitin ba? bitin....
pahabol na lang: pareng Lawrence wag kalimutan yung utang mo sa aking schedule at wag na wag mong kalimutang basahin ang mga ebooks na ibinigay ko sa iyo o yung inilagay natin sa iyong p990i.
Mahaba-habang inuman-kwentuhan at napakadaming magagandang istorya na mala pisong text at P22K na halagang na tila kwentong kanto na ihahalintulad sa txtride ang dating (teka sipol lang ako ng munting awiting pinamagatang "2d bcode na na na na"). sabay singot..lagok at lunok... dahil sa bigla ko lang naisip na may dalawang galong lambanog nga palang bigay itong kumpare kong ito na nasa likod pa ng kotse sa kasalukuyan.
Ngunit tatapusin ko na muna dito ang kwento ng aming kumpareng ito dahil may mga binabasa pa din akong libro at medyo giniginaw yung aking mga daliri sa ngayon upang mag type at mag kwento gamit itong aking gedit 2.22.3 na sinabayan pa marahil ng matinding pagbuhos ng ulan ngayong araw na ito na binigyan pa ako ng bonus at sakit sa ulo nitong service ng globe na, check https://wiz.globequest.com.ph
Sorry, Authentication Failure
The service is initializing, please try again later.
Bitin ba? bitin....
pahabol na lang: pareng Lawrence wag kalimutan yung utang mo sa aking schedule at wag na wag mong kalimutang basahin ang mga ebooks na ibinigay ko sa iyo o yung inilagay natin sa iyong p990i.
Friday, October 03, 2008
WHAT A LIFE... After the Mind-Filling Asterconference at KL.
Kuala Lumpur known for its one of the highest peak (edifice) in the world, happens to be our neighboring Country and a booming haven for Technology and Technology Enthusiasts... Also the host for this year's 2008 Asean Asterconference.
It was only at the last minute when we decided to pack and head there, Malaysia...
Why?
-Probably to be abreast of the asterisk roadmap as it confronts issues that proprietary PABX's lurk as it progresses to leave them behind...
-Purchase some few Asterisk stuff for client and office use.
-Of course, to go around with Deng and Jaja and climb to see if Petronas got an inch higher than the last time ... :-)
-For my name to picked in the lucky draw (yun ang tawag nila, hindi raffle) to win the SWITCHVOX (I HOPE...)
-sige na nga.... For me to have my picture taken with one of my idols... the astmster, guru himself (need I say his name?).. Mark Spencer.
But there were far reasons and enriching experiences that the Malaysia trip offered my bewildered thought...
-after the cool and stuffing dinner sponsored by JCMEX (Thank you Alfred) with the Digium resellers and Digium MEN... we got to chat with our fellow kababayans, Kelvin and Leo of NextIX at the nearby Mcdo from where we were staying, and while doing so, did glimpse at a roaming cat, was it a cat or a ... it was a rat (a big rat who just got a burger), deng and mark quitoriano confirmed it..
-then our “not so official” tour guide (kasi naligaw kami from petalingjaya papuntang bukit bintang, with him driving us in the streets of KL), Mark Quitoriano of VicidialNOW got wasted on the second night of our drinking spree. Was it the Heineken or the 75RM per bucket that made you dizzy man? (mark nagiinuman pa tayo dito sa pinas ah)
-There was a jaja and sam in the making? hmmmmm (teka walang tsismisan pala dito) =) hehehe choooooseeeyyy nga pala itong si jajapot namin
-Then opted to take a bus ride going to singapore to meet up with a possible partner there (gave us free sentosa trip as well), toured the city of singapore via train, train and train again.. Then even if we cant make it to the Formula One Race, we glanced at the streets where they laid the circuit for the race... galing... what can I say?
-Hotel rates at that time was pretty hijacked, but one hotel at chinatown still managed to give us thru deng (the tawad queen) a really good deal (bargain at that).. Thank you to the management and staff of Tropical Resort Hotel at Keong Siak Rd at Chinatown.. (thank you too for the ballpens you gave us and for changing our smart cards for trains to cash)
-and during that dinner sponsored by alfred, Mark sang beatles' “let it be” (we got a video...), david duffet – suspicious minds, alfred had its own way of rendering “my way” that all led us to go home... (Joke only, Alfred hehehe) and of course our deng say her tune, not once but twice (patatalo ba naman tayong pinoy? Hahaha)
-and finally with the immigration officer at singapore on our way back home, the indian lady cant believe her eyes that I was the same guy in the passport picture taken some three years ago... “what can I do”, I said.. “I changed, people change “and then she smiled.
Back home and bringing with us two E1 cards from the lucky draw (oh yes, the three of us got picked, but the unlucky lucky jaja was out when her name was called... Im not supposed to mention this anymore... ), I was happy to be home landed on the new NAIA3 terminal, with the same old Filipino Smiling faces, same taxi drivers who wouldnt drive you with their meter on, with the same edsa road, with pitholes, with the a lot of billboards along edsa (I think Filipinos are vain, our billboards say a lot about our culture and who we are... shampoo, facial and skin care, soap, perfume... beauty products.. etc)...
-Back to work, back to make our little abode a little better each day, giving a little pat and some warm thoughts and thought ... that each little deed can make us a better, greater race than yesterday. Big change starts with little deeds and thoughts, the important thing is we want it, and we will, WILL IT. CHANGE TO BE BETTER... MAKE IT OUR PASSION EACH DAY.
Sabi nga diba at hango sa isang linya mula sa awiting isinulat ng Gardy Abad(naispel ko ba ng tama?) na inawit ng grupong Patatag...”walang nagmimintis sa pagbabago”... (dagdag ko lang, sana'y mabuti ang pagbabagong ito)
It was only at the last minute when we decided to pack and head there, Malaysia...
Why?
-Probably to be abreast of the asterisk roadmap as it confronts issues that proprietary PABX's lurk as it progresses to leave them behind...
-Purchase some few Asterisk stuff for client and office use.
-Of course, to go around with Deng and Jaja and climb to see if Petronas got an inch higher than the last time ... :-)
-For my name to picked in the lucky draw (yun ang tawag nila, hindi raffle) to win the SWITCHVOX (I HOPE...)
-sige na nga.... For me to have my picture taken with one of my idols... the astmster, guru himself (need I say his name?).. Mark Spencer.
But there were far reasons and enriching experiences that the Malaysia trip offered my bewildered thought...
-after the cool and stuffing dinner sponsored by JCMEX (Thank you Alfred) with the Digium resellers and Digium MEN... we got to chat with our fellow kababayans, Kelvin and Leo of NextIX at the nearby Mcdo from where we were staying, and while doing so, did glimpse at a roaming cat, was it a cat or a ... it was a rat (a big rat who just got a burger), deng and mark quitoriano confirmed it..
-then our “not so official” tour guide (kasi naligaw kami from petalingjaya papuntang bukit bintang, with him driving us in the streets of KL), Mark Quitoriano of VicidialNOW got wasted on the second night of our drinking spree. Was it the Heineken or the 75RM per bucket that made you dizzy man? (mark nagiinuman pa tayo dito sa pinas ah)
-There was a jaja and sam in the making? hmmmmm (teka walang tsismisan pala dito) =) hehehe choooooseeeyyy nga pala itong si jajapot namin
-Then opted to take a bus ride going to singapore to meet up with a possible partner there (gave us free sentosa trip as well), toured the city of singapore via train, train and train again.. Then even if we cant make it to the Formula One Race, we glanced at the streets where they laid the circuit for the race... galing... what can I say?
-Hotel rates at that time was pretty hijacked, but one hotel at chinatown still managed to give us thru deng (the tawad queen) a really good deal (bargain at that).. Thank you to the management and staff of Tropical Resort Hotel at Keong Siak Rd at Chinatown.. (thank you too for the ballpens you gave us and for changing our smart cards for trains to cash)
-and during that dinner sponsored by alfred, Mark sang beatles' “let it be” (we got a video...), david duffet – suspicious minds, alfred had its own way of rendering “my way” that all led us to go home... (Joke only, Alfred hehehe) and of course our deng say her tune, not once but twice (patatalo ba naman tayong pinoy? Hahaha)
-and finally with the immigration officer at singapore on our way back home, the indian lady cant believe her eyes that I was the same guy in the passport picture taken some three years ago... “what can I do”, I said.. “I changed, people change “and then she smiled.
Back home and bringing with us two E1 cards from the lucky draw (oh yes, the three of us got picked, but the unlucky lucky jaja was out when her name was called... Im not supposed to mention this anymore... ), I was happy to be home landed on the new NAIA3 terminal, with the same old Filipino Smiling faces, same taxi drivers who wouldnt drive you with their meter on, with the same edsa road, with pitholes, with the a lot of billboards along edsa (I think Filipinos are vain, our billboards say a lot about our culture and who we are... shampoo, facial and skin care, soap, perfume... beauty products.. etc)...
-Back to work, back to make our little abode a little better each day, giving a little pat and some warm thoughts and thought ... that each little deed can make us a better, greater race than yesterday. Big change starts with little deeds and thoughts, the important thing is we want it, and we will, WILL IT. CHANGE TO BE BETTER... MAKE IT OUR PASSION EACH DAY.
Sabi nga diba at hango sa isang linya mula sa awiting isinulat ng Gardy Abad(naispel ko ba ng tama?) na inawit ng grupong Patatag...”walang nagmimintis sa pagbabago”... (dagdag ko lang, sana'y mabuti ang pagbabagong ito)
Subscribe to:
Posts (Atom)